Αρχείο για Δεκέμβριος, 2010

Αρχιμηνιά κερά κι αρχιχρονιά, κι αρχή καλός μας χρόνος
κι εκεί που βγήκε κερά μου ο Χριστός, τριώ χρονών παιδάκι
όλο τον κόσμο κερά μου γύρισε, σαν το καλογεράκι

Κι εκεί που περιπάτησε, χρυσή μηλίτσα βγήκε
και μες τα φύλλα κερά μου της μηλιάς, δυό μήλα χρυσομήλα
οποιός τα πάρει κερά μου χρύσωσε, ο ήλιος της ημέρας
το φεγγαράκι κερά μου της νυκτός, που βγαίνει την εσπέρα

Σ’ αυτά τα σπίτια κερά μου τα ψηλά, τα μαρμαροχτισμένα
που ‘ναι οι πέτρες κερά μου μάλαμα, το χώμα με ασήμι
και μεσ’ τη μέση κερά μου του σπιτιού, κοιμάται Άγιος Βασίλης

Ποιος είναι άξιος κερά μου και αρκετός, να πα τον εξυπνήσει
εγώ είμαι άξιος κερά μου και αρκετός, να πα τον εξυπνήσω
δω μου και μήλα κερά μου δώδεκα, κυδώνια δεκαπέντε
και μια φασκιά κερά μου απ’ το νερό, να πα τον εξυπνήσω

Ξύπνα αφέντη, αφέντη τσ’ αφεντιάς, και μη πολυκοιμάσαι
γιατί ο ύπνος κερά μου ο πολύς, μαραίνει και χαλάσε
σ’ αυτό το σπίτι κερά μου που ‘ρθαμε, τα ράφια είναι ξυλένια
του χρόνου σα ξανάρθωμε, να ‘ναι μαλαματένια

Για σφάξε τε κερά τον πετεινό, σφάξε τε και τη κότα
δω μας και μας κερά τον κόπο μας, να πάμε σ’ άλλη πόρτα.

Πηγή: http://www.xrisima.gr

Advertisements

 

 

 

Από την παραμονή το βράδυ τα παιδιά τραγουδούσαν τα κάλαντα…

Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά
ψιλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με τ΄αγιο θρόνος…

Σ΄αυτό το σπίτι που ‘ρθαμε
πέτρα να μην ραγίσει
Κι ο νοικοκύρης του σπιτιού
χίλια χρόνια να ζήσει…

Στη Σμύρνη, την παραμονή της πρωτοχρονιάς συνήθιζαν να στολίζουν ένα τραπέζι με ξηρούς καρπούς και γλυκίσματα για να κεράσουν τον Αγιο Βασίλη, όταν θα επισκεπτόταν το σπίτι. Η νοικοκυρά ράντιζε το σπίτι με ξηρούς καρπούς κι έλεγε «Κάλαντα  και καλού σκαίρα και πάντα και του χρόνου».

Το πρωί όλη η οικογένεια πήγαινε στη λειτουργία. Ο πατέρας έπαιρνε ένα ρόδι στην τσέπη του ν’ αγιαστεί. Μόλις επέστρεφαν σπίτι, έσπαζε το ρόδι πίσω από την πόρτα λέγοντας¨»Καλημέρα, έτη πολλά».

Το ρόδι έπρεπε να είναι γερό και τα σπυριά του τραγανά, γιατί αν ήταν σάπιο κάτι κακό θα τύχαινε. Στη Σμύρνη χτυπάγανε με δύναμη το ρόδι να σκορπίσει.

Εκαναν ποδαρικό πατώντας ένα σίδερο, λέγοντας: σίδερο πάνω, σίδερο κάτω, σίδερο οι άνθρωποι που είναι μέσα,σίδερο η μέση μου, σίδερο η κεφαλή μου.

Ο νυκοκοίρης έκανε το σταυρό του, σταύρωνε με  το μαχαίρι τρείς φορές την πίτα και έκοβε τόσα κομμάτια όσα ΄και τα μέλη της οικογένειας.

Το πρώτο κομμάτι ήταν του Χριστού, μετά της Παναγίας, του Αη Βασίλη, του σπιτιού και του φτωχού.

Χαρακτηριστικό στοιχείο ήταν το φλουρί της βασιλόπιτας με το οποίο δοκίμαζαν την τύχη τους. Σε όποιον έπεφτε το φλουρί, αυτός θα ήταν ο τυχερός κι ευνοούμενος της νέας χρονιάς.

Κομμάτια της βασιλόπιτας οι νυκοκοιρές άφηναν, μαζί με  ξηρούς καρπούς και γλυκά στις δημόσιες βρύσες της πόλης, για τους περαστικούς και τους φτωχούς.

Μετά επέστρεφαν στο σπίτι αμίλητες,  με το νερό της βρύσης για να «τρέχουν » τα αγαθά στα σπίτια τους.

Για το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι, οι νυκοκοιρές ετοίμαζαν συνήθως κόκκορα κοκκινιστό στην κατασαρόλα, κεμπάπ με ρύζι και γενικά φαγητά με ρύζι , για να είναι γεμάτος ευτυχία ο νέος χρόνος…

Πηγή:Έθιμα και Παραδόσεις από τη Μικρά Ασία
Εδεσματολόγιον Σμύρνης

 

Επειδή πολλά ακούγονται και γράφονται αυτές τις μέρες, τα οποία αν ισχύουν θα δημιουργήσουν προβλήματα, γιαυτό υπενθυμίζω ότι: Γενικός Γραμματέας στον Δήμο δεν μπορεί να διορισθεί υπάλληλος που υπηρετεί στον ίδιο Δήμο καθώς επίσης και συγγενής του Δημάρχου εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι β΄ βαθμού.


Έγιναν χθες στην Τσατάλτζα (Μέτρες) της Κωνσταντινούπολης τα εγκαίνια του «μουσείου ανταλλαγής πληθυσμών» που δημιουργήθηκε με τη συνεργασία του τουρκικού Ιδρύματος Ανταλλαγέντων Λωζάννης, του Δήμου Τσατάλτζα και του τουρκικού Οργανισμού Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Πρωτεύουσας.

Στο μουσείο, που εγκαινιάζεται 87 χρόνια μετά την υπογραφή της Σύμβασης για την ανταλλαγή ελληνικών και τουρκικών πληθυσμών (Λωζάννη 30 Ιανουαρίου 1923), εκτίθενται ιστορικά ντοκουμέντα και αντικείμενα των Τούρκων προσφύγων που έφυγαν από τη βόρεια Ελλάδα.

Τον Ιανουάριο του 2011 στον ίδιο χώρο θα προστεθούν και εκθέματα Ελλήνων προσφύγων, που απομακρύνθηκαν αντίστοιχα από την Τουρκία βάσει της Συνθήκης της Λωζάννης το 1923.

Τα εγκαίνια τίμησαν με την παρουσία τους ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, η εκπρόσωπος του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες Κάρολ Μπάτσελορ, αλλά και δύο απόγονοι Ελλήνων προσφύγων της Μικράς Ασίας, που ήρθαν ειδικά από την Πτολεμαΐδα.

«Μοιραστήκαμε τους ίδιους πόνους», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος ωστόσο τόνισε ότι «τώρα έχει έρθει η ώρα για ειρήνη και ηρεμία μεταξύ των δύο λαών».

Ο γενικός γραμματέας του οργανισμού της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Κωνσταντινούπολης 2010, Γιλμάζ Κουρτ, ανέφερε ότι «ανοίξαμε αυτό το μουσείο για να μην ξεχνάμε το τραγικό γεγονός που επέφερε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος».

Στην ομιλία της, η Κάρολ Μπάτσελορ σημείωσε ότι «το μουσείο δεν είναι μόνο σύμβολο του πόνου που έζησαν όσοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τη χώρα τους στην Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά ταυτόχρονα δείχνει όλες τις απάνθρωπες διαστάσεις των αναγκαστικών ξεριζωμών».

Στο μουσείο βρίσκονται καταγεγραμμένες οι ιστορίες αρκετών Τούρκων προσφύγων. Τούρκοι ηλικιωμένοι, κουβεντιάζοντας με τους Ελληνες από την Πτολεμαΐδα, αλλά και τους δημοσιογράφους, ανέφεραν ότι κοινή λέξη μεταξύ των ανταλλαγέντων των δύο χωρών ήταν η λέξη «χαλάλι». Έλληνες και Τούρκοι, μη γνωρίζοντας τη γλώσσα του άλλου, παραχωρούσαν τα σπίτια και τις περιουσίες τους προς τους πρόσφυγες της άλλης χώρας, λέγοντάς τους «χαλάλι σας», ένδειξη καλής διάθεσης του παλιού ιδιοκτήτη που χάνει την περιουσία του προς τον καινούργιο της άλλης χώρας, αλλά και προκειμένου «να μην φορτωθεί το σπίτι με κακούς οιωνούς», εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο γινόταν αυτό το «ξερίζωμα».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σημειώνεται ότι από το Ίδρυμα Ανταλλαγέντων της Συνθήκης της Λωζάννης στην Τουρκία με τη συμβολή του Νέου Κύκλου Κωνσταντινουπολιτών, στις 23 Οκτωβρίου 2010 πραγματοποιήθηκε στο ΠΠΙΕΔ έκθεση μνήμης των εκριζωμένων Ρωμιών της Πόλης με τίτλο ¨Πόλη, η Νοσταλγία μου¨

Από νωρίς το πρωί της Παρασκευής 24/12/10 η Δημοτική Φιλαρμονική Νέας Φιλαδέλφειας “Αλέξανδρος Μποτετζάγιας” , υπό την διευθυνση του Μαέστρου Διονύση Μοντσενιγου, πλημμύρισε την Νέα Φιλαδέλφεια αλλά και την Νέα Χαλκηδόνα με χριστουγεννιάτικα κάλαντα και άλλες μελωδίες. Σε αρκετές πλατείες, σε εμπορικά σημεία, στο γεροκομείο και στα δύο Δημαρχεία η Φιλαρμονική σκόρπισε χαρά και αισιοδοξία ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά εισπράττοντας από όλους πολλές ευχές.

Τα Χριστούγεννα ήταν το θέμα της Λέσχης Ανάγνωσης του Πνευματικού Κέντρου

Μια άκρως ενδιαφέρουσα εκδήλωση πραγματοποιήθηκε από την Λέσχη Ανάγνωσης του Πνευματικού Κέντρου την Τετάρτη 22/12/10. Τα Χριστούγεννα ήταν το θέμα του Γιορτινού Λογοτεχνικού Αναλόγιου που με τις επιλογές των κειμένων που έκανε η ομάδα της Λέσχης μας έφερε κοντά στη μαγεία της Ελληνικής και Ρώσικης Λογοτεχνίας. Το ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, αποφασίστηκε, τελικά…… το 336 μ.Χ και ένας βασικός λόγος ήταν ότι έπρεπε να αντικατασταθεί μια σημαντική γιορτή των Ελλήνων και των Λατίνων. Οι πιστοί της προηγούμενης θρησκείας, γιόρταζαν τις ημέρες εκείνες τη μεγάλη γιορτή της γέννησης του Ήλιου (Dies Solis Invectis Natalis). Κατά την αστρονομία, επίσης, 23 – 25 Δεκεμβρίου είναι οι μέρες του χειμερινού ηλιοστάσιου.

Μετά από μια τέτοια ιστορική προσέγγιση, με την βοήθεια μιας υδρογείου σφαίρας, της τοποθέτησης της εορτής των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου τα μέλη της Λέσχης Μαρία Παπαδάκη, Ιωάννα Τζάλλα, Ευαγγελία Κληρονόμου, Γιάννης Λιανάκης, Γιώργος Καράμπελας και Ανδρέας Δημητρόπουλος διάβασαν τα διηγήματα:«Το Χριστόψωμο» και «Της Κοκκώνας το Σπίτι»του Αλ. Παπαδιαμάντη, «Το Βλογημένο Μαντρί» του Φ. Κόντογλου, «Νύχτα Χριστουγέννων» και «Όνειρο»του Α. Τσέχωφ και «Γιορτινή Ιστορία» του Μ. Ζόσενκο.

Ο Γκαίτε έλεγε ότι υπάρχουν τρεις τάξεις αναγνωστών: Εκείνοι που απολαμβάνουν χωρίς να κρίνουν, οι κρίνοντες χωρίς να απολαμβάνουν και οι κρίνοντες ενώ απολαμβάνουν το έργο. Οι τελευταίοι αυτοί αναγνώστες προάγουν το έργο, αλλά είναι πολύ λίγοι. Δεν μπορώ να ξέρω που κατατάσσουν τον εαυτό τους οι παρευρεθέντες στην εκδήλωση το μόνο σίγουρο είναι ότι έφυγαν γελαστοί και ευχαριστημένοι.

Εκτός από το θαυμάσιο στήσιμο της εκδήλωσης μεγάλη έκπληξη ήταν η μουσική επένδυση στο πιάνο από τον συμπολίτη μας Χάρη Κανάκη με μελωδίες και πρωτότυπους αυτοσχεδιασμούς. Τους ευχαριστούμε όλους για την βραδιά που μας χάρισαν..

 

 

 

 

 

 

 


Η ανακατασκευή των παιδικών χαρών σύμφωνα με τους νέους κανόνες ασφαλείας για τα παιδιά στο Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας έχει αρχίσει, υλοποιείται σταθερά και συνεχίζεται. Ένα πρώτο δείγμα είναι η παιδική χαρά Νίκου ΔΡΑΓΩΝΑ (στη μνήμη συμπολίτη μας που πριν δεκαετίες την φρόντιζε) στο 4ο συγκρότημα των εργατικών κατοικιών επί της οδού Δεκελείας. Οι φωτογραφίες πριν και μετά αποτυπώνουν τις αλλαγές αλλά και την αύξηση της επισκεψιμότητας από τους μικρούς συμπολίτες μας.