Αρχείο για Ιανουαρίου, 2011

Όσοι παρευρέθηκαν την Κυριακή 30/1/2011 στην κοπή της πίτας της Ένωσης Κρητών Φιλαδέλεφειας-Χαλκηδόνας ήταν τυχεροί. Το κρητικό γαμοπίλαφο που προσφέρθηκε πλουσιοπάροχα κατά πάσα πιθανότητα πρέπει να είναι μια επιβίωση ιταλικού ριζότο από την εποχή της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, που οι Κρητικοί υιοθέτησαν με το δικό τους βέβαια τρόπο.


Οι άνθρωποι του Συλλόγου πιστοί στις λαογραφικές παραδόσεις, με πρωτοστατούσα την Πρόεδρο κ. Ελένη Κανατά, από νωρίς είχαν στήσει το καζάνι με τη βραστή γίδα και είχαν ετοιμάσει πολλούς άλλους μεζέδες και υποδεχόμενοι τους καλεσμένους  προσέφεραν ρακή και κρασί. Άλλη ευχάριστη έκπληξη ήταν τα Κρητικά Κάλαντα. Οι παρευρισκόμενοι ήταν πολλοί και απεχώρησαν ικαονοποιημένοι, δεν αναφέρουμε κανέναν διότι σκοπός μας είναι να παρουσιάσουμε τη δραστηριότητα των ανθρώπων του Συλλόγου και όχι όσους επώνυμους και ανώνυμους τους τίμησαν.




Advertisements

Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε μια παρέα φίλων που την Κυριακή 16/1/11 επισκεφθήκαμε την Γλυπτοθήκη στο πάρκο του Γουδή, ήταν εκεί ο ίδιος ο Γιάννης Μετζικώφ και συνεργάτες του που μας ξενάγησαν στην έκθεση θεατρικών κουστουμιών που μαζί με τριάντα μάσκες συνέθεταν ένα ονειρικό περιβάλλον προβάλλοντας θαυμάσια την σκηνογραφική δουλειά του μεγάλου δημιουργού.

Το παν στην έκθεση είναι η λεπτομέρεια στην κατασκευή, τα ξεχωριστά χειροποίητα υλικά και τα χρώματα, χρώματα που έχουν ένα ιδιαίτερο παλμό και έχουν επιλεγεί από τον ίδιο τον καλλιτέχνη με ειδικές βαφές. Τα εκπληκτικά κεντήματα (όλα στο χέρι), τα καπέλα,οι μάσκες και κυρίως τα 100 κουστούμια από θεατρικές παραστάσεις έργων των Αισχύλου, Σοφοκλή, Ευριπίδη έως των Σαίξπηρ, Τσέχωφ και Τερζάκη μας βάζουν στο πνεύμα της δουλειάς του καλλιτέχνη, που έχει κατασκευάσει πάνω από 18.000 φορεσιές. Τρέξτε να προλάβετε η έκθεση είναι μέχρι 28/2/2011

Τα πολλά λόγια είναι φτώχια, οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους.


Για τα λάθη, τις παραλείψεις μας και όσα δεν καταφέραμε.

Να μας θυμάστε
Με κάποιαν επιείκεια.

Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!
Τα λόγια που δεν κεντρίζουν είναι σημάδι χαζομάρας.
Ένα λείο μέτωπο, αναισθησίας.

Εκείνος που γελάει
Δεν έχει μάθει ακόμα
Τις τρομερές ειδήσεις.

Μα τι καιροί λοιπόν ετούτοι, που
Είν’ έγκλημα σχεδόν όταν μιλάς για δέντρα
Γιατί έτσι παρασιωπάς χιλιάδες κακουργήματα!
Αυτός εκεί πού διασχίζει ήρεμα το δρόμο
Ξέκοψε πια ολότελα απ’ τους φίλους του
Πού βρίσκονται σ’ ανάγκη.

Είναι σωστό: το ψωμί μου ακόμα το κερδίζω.
Όμως πιστέψτε με: Είναι εντελώς τυχαίο. Απ’ ό,τι κάνω,
Τίποτε δε μου δίνει το δικαίωμα να φάω ως να χορτάσω.
Έχω γλιτώσει κατά σύμπτωση. (Λίγο η τύχη να μ’ αφήσει, χάθηκα.)

Μου λένε: Φάε και πιες! Να ‘σαι ευχαριστημένος που έχεις!
Μα πώς να φάω και να πιω, όταν
Το φαγητό μου τ’ αρπάζω από τον πεινασμένο, όταν
Κάποιος διψάει για το ποτήρι το νερό που έχω;

Κι ωστόσο, τρώω και πίνω.
Θα ‘θελα ακόμα να ‘μουνα σοφός.

Τ’ αρχαία βιβλίο λένε τί είναι η σοφία:
Μακριά να μένεις απ’ τις επίγειες συγκρούσεις και δίχως φόβο
Τη λιγοστή ζωή σου να περνάς.

Θεωρούν σοφό ακόμα
Το δρόμο σου να τραβάς αποφεύγοντας τη βία
Στο κακό ν’ ανταποδίνεις το καλό
Να μη χορταίνεις τις επιθυμίες σου, αλλά να τις ξεχνάς.

Μου είναι αδύνατο να πράξω όλα τούτα:
Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!
Ήρθα στις πόλεις την εποχή της αναστάτωσης
Όταν εκεί, βασίλευε η πείνα.

Ήρθα μες στους ανθρώπους στην εποχή της ανταρσίας
Και ξεσηκώθηκα μαζί τους.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.

Το ψωμί μου το ‘τρωγα ανάμεσα στις μάχες.
Για να κοιμηθώ, πλάγιαζα ανάμεσα στους δολοφόνους.
Αφρόντιστα δινόμουνα στον έρωτα
Κι αντίκριζα τη φύση δίχως υπομονή.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε

Στον καιρό μου, οι δρόμοι φέρνανε στη λάσπη.
Η μιλιά μου με κατέδιδε στο δήμιο.
Λίγα περνούσαν απ’ το χέρι μου. Όμως, αν δεν υπήρχα
Οι αφέντες θα στέκονταν πιο σίγουρα, αυτό έλπιζα τουλάχιστον.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.

Οι δυνάμεις ήτανε μετρημένες. Ο στόχος
Βρισκότανε πολύ μακριά.
Φαινόταν ολοκάθαρα, αν και για μένα
Ήταν σχεδόν απρόσιτος.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.

Εσείς, που θ’ αναδυθείτε μέσ’ απ’ τον κατακλυσμό
Που εμάς μας έπνιξε,
Όταν για τις αδυναμίες μας μιλάτε
Σκεφτείτε
Και τα μαύρα χρόνια
Που εσείς γλυτώσατε

Εμείς περνάγαμε, αλλάζοντας χώρες πιο συχνά από παπούτσια,
Μέσα από ταξικούς πολέμους, απελπισμένοι σα βλέπαμε,
Την αδικία να κυριαρχεί και να μην υπάρχει εξέγερση.

Κι όμως το ξέραμε:
Ακόμα και το μίσος ενάντια στην ευτέλεια
Παραμορφώνει τα χαρακτηριστικά.
Ακόμα κι η οργή ενάντια στην αδικία
Βραχνιάζει τη φωνή.

Αλίμονο, εμείς
Που θέλαμε να ετοιμάσουμε το δρόμο στη φιλία
Δεν καταφέρναμε να ‘μαστε φίλοι ανάμεσά μας.

Όμως εσείς, όταν θα ‘ρθει ο καιρός
Ο άνθρωπος να βοηθάει τον άνθρωπο
Να μας θυμάστε
Με κάποιαν επιείκεια.

Μπ. Μπρεχτ (μετάφραση: Τίτος Πατρίκιος), »Στους μεταγενέστερους».

Ένα αληθινό κομψοτέχνημα που κρύβει μέσα του όλα όσα έχετε ποτέ φανταστεί για ένα νησί, είναι η Λέρος. Μια πανδαισία χρωμάτων που δημιουργούν εικόνες απαράμιλλης ομορφιάς είναι τα θέλγητρά της, που θα μείνουν χαραγμένα στη μνήμη όποιου την αντικρίσει για πρώτη φορά. Σαν να βγήκε από τις σελίδες ενός παραμυθιού στέκει μοναδική και ασύγκριτη αποτελώντας το στολίδι των Δωδεκανήσων. Είναι το νησί της Αρτέμιδος, της αρχαίας θεάς του κυνηγιού.

Φωτο: Μάρκος Σπανός

 


Σταθερή άλλα κρίσιμη η υγεία του Θανάση Βέγγου

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ, ο άνθρωπος που χάρισε το άφθονο γέλιο σε όλη την Ελλάδα εδώ και 60 χρόνια, ο άνθρωπος που λατρεύτηκε όσο κανένας άλλος κωμικός ηθοποιός, εδώ και μέρες παλεύει να κρατηθεί στη ζωή,… αφού ύστερα από ένα ισχυρό εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη, νοσηλεύεται στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου «Ερυθρός Σταυρός». Περιμένουμε με αγωνία ευχάριστα νέα για τον αγαπημένο μας ηθοποιό, ο οποίος πολλές από τις ταινίες του τις γύρισε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Σαν μια προσπάθεια να του ξυπνήσουμε τις μνήμες δημοσιεύουμε μερικές φωτογραφίες από την ταινία “Ο Θανάσης η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα”(1970) όπου εμφανίζεται ως μέλος της Φιλαρμονικής στην Πλατεία Κωνσταντινουπόλεως. Περαστικά σου Θανάση.

 

 

 

 


Απαιτείται κοινωνική αλληλεγγύη για αυτές τις ευάλωτες και πολυπληθείς ομάδες του πληθυσμού

Οι άνθρωποι που διασχίζουν τα σύνορα της χώρας μας είναι άνθρωποι με όνειρα που έρχονται σε ένα καινούργιο και άγνωστο για αυτούς κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον. Το ποσοτικό πρόβλημα των μεταναστών στις μέρες μας έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις ιδιαίτερα στις κεντρικές συνοικίες της Αθήνας και του ιστορικού κέντρου. Το ίδιο συμβαίνει, τηρουμένων των αναλογιών, και στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Αυτή η κατάσταση αποτελεί έφορο έδαφος για την ανάπτυξη και καλλιέργεια ρατσιστικών, μισαλλόδοξων, στενόμυαλων, απολίτιστων και φανατικών απόψεων. Η χάραξη μιας αποτελεσματικής μεταναστευτικής πολιτικής από την χώρα μας είναι ένα σύνθετο και πολύπλευρο ζήτημα,αυτό που πρέπει να κάνουμε “εμείς” είναι τουλάχιστον να γνωρίσουμε τους μετανάστες και να τους κατανοήσουμε,αν γίνει αυτό ίσως βρεθούν και οι κατάλληλες λύσεις και συμπεριφορές.

Στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Μεταναστών (18 Δεκεμβρίου) το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών προχώρησε στην έκδοση του περιοδικού ΜΕΤΟΙΚΟΣ που περιλαμβάνει ιστορίες, προβλήματα, πολιτιστικές δραστηριότητες και προβάλει την χαρά της ζωής. Το κόστος των δύο πρώτων τευχών είναι δωρεά των Οικολόγων Πράσινων. Για το περιοδικό μπορείτε να μάθετε στο: metoikosmagazine.blogspot.comm

 


Η συνένωση των δύο Δήμων, της Νέας Φιλαδέλφειας και Νέας Χαλκηδόνας, επιβάλει μεταξύ πολλών αλλαγών και την εξίσωση των συντελεστών των ανταποδοτικών τελών αλλά και κάθε άλλου τέλους που έχει επιβληθεί στο παρελθόν και ισχύει στις δύο περιοχές την 31/12/2010. Το Δημοτικό Συμβούλιο του νέου Δήμου έχει την διακριτική ευχέρεια να εξετάσει το ζήτημα και να εκδώσει αποφάσεις εντός του πρώτου τριμήνου του 2011, όταν και θα προβεί στην κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2011. Έτσι λοιπόν δίδεται η δυνατότητα στη νέα Δημοτική Αρχή, αλλά και σε συνδυασμούς της αντιπολίτευσης, να κάνουν πράξη τις εξαγγελίες των και ιδιαίτερα στα τέλη καθαριότητας – φωτισμού, ΤΑΠ και στα τέλη του Νεκροταφείου. Οι αποφάσεις που τυχόν υπάρξουν και υιοθετηθούν τελικά θα πρέπει να είναι πλήρως τεκμηριωμένες. Αναμένουμε.