Η Θεατρική Ομάδα της Νέας Φιλαδέλφειας θα ανεβάσει τον «Ματωμένο Γάμο» του Φ. Λορκα

Posted: Φεβρουαρίου 5, 2011 in ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Μεταγενέστερες αναρτήσεις:

Σαββάτο 4/6/11: «Ματωμενος Γαμος» με την εκδοχη της Γεωργιας Θεοδωρακοπουλου (κριτική)

Δευτερα 30/5/11:  η τελευταία παρασταση του “Ματωμενου Γαμου” στις 9.00 μ.μ. στο ΠΠΙΕΔ.

Πέμπτη 19/5/11:Εντατικες προβες για τον “Ματωμενο Γαμο”, παραστασεις 28-30 Μαϊου και 1/6

——- * ——

Το Πνευματικό Κέντρο της Νέας Φιλαδέλφειας με αφορμή τα 75 χρόνια από την δολοφονία του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα από το καθεστώς του Φράνκο προγραμματίζει να ανεβάσει το έργο του «Ματωμένος Γάμος».

Η Θεατρική Ομάδα του Πνευματικού Κέντρου μετά από μια σειρά μαθημάτων υποκριτικής, με την επιμέλεια της σκηνοθέτιδας κ.  Γεωργίας Θεοδωρακοπούλου, προχώρησε στην ανάγνωση του «Ματωμένου γάμου» και την ανάλυση των χαρακτήρων. Εκτενής αναφορά, με ανάγνωση κειμένων και συζήτηση μεταξύ των μελών της θεατρικής ομάδας, έγινε στην ψυχική κατάσταση κατά το στάδιο μετάβασης από τη ζωή στο θάνατο, που ο Φ. Λόρκα ονομάζει «Ντουέντε». (Αποσπάσματα από διάλεξη που έδωσε ο Ισπανός ποιητής στο σπίτι των φοιτητών στη Μαδρίτη, την Άνοιξη του 1930)


Σε ολόκληρο το έργο του ο θάνατος πλανάται επίμονα. Ένας ισπανικός θάνατος αλλιώτικος από τους άλλους. Γιατί σύμφωνα με τον ίδιο τον ποιητή: «Σε όλες τις χώρες ο θάνατος είναι το τέλος. Όταν έρχεται, οι κουρτίνες κλείνουν. Όχι όμως στην Ισπανία… Εκεί ο νεκρός είναι περισσότερο ζωντανός απ’ ότι ένας νεκρός οπουδήποτε αλλού στον κόσμο». Τί είναι όμως duende; Μια προσέγγιση του απροσδιόριστου αυτού και σκοτεινού δαίμονα έδωσε το 1922 ο μεγάλος τσιγγάνος τραγουδιστής (cantaor) του φλαμένκο Μανουέλ Τόρρε: «Ότι έχει μαύρους ήχους έχει ντουέντε».

Η υπόθεση…

… εκτυλίσσεται δραματουργικά σε τρεις απλές φάσεις: αρραβώνες, γάμος, θάνατος. Η μάνα του νέου και ο πατέρας της νέας αρραβωνιάζουν τα παιδιά τους. Από την πρώτη στιγμή όμως ένα σύννεφο απειλεί τη χαρά του γάμου που θα επακολουθήσει.

Η νύφη είναι ακόμη ερωτευμένη με τον Λεονάρδο -παντρεμένο και πατέρα ενός παιδιού- ο οποίος ζει στην ίδια περιοχή με τη γυναίκα του και την πεθερά του. Επιπλέον, από παλιά υπάρχει βεντέτα ανάμεσα στην οικογένεια του Λεονάρδου και την οικογένεια του γαμπρού, που έχουν σκοτώσει τον πατέρα και τον αδελφό του. Η μάνα του γαμπρού αισθάνεται την απειλή του αίματος που πλανιέται πάνω από τη γαμήλια ατμόσφαιρα.

Το πρωί του γάμου ο Λεονάρδο επισκέπτεται τη νύφη. Εκείνη ωστόσο αρνείται τις προτάσεις του και προσπαθεί να πιαστεί από το γάμο σαν από σανίδα σωτηρίας, γιατί φοβάται τον εαυτό της. Μόλις όμως τελειώνει η γαμήλια τελετή, υποκύπτει στο πάθος της και φεύγει μαζί του…»

Το έργο…

Ο «Ματωμένος Γάμος» αποτελεί μια πολύτιμη παρακαταθήκη παραδόσεων και έχει καταξιωθεί στη μνήμη μας σαν ένα έργο βαθιά μεσογειακό που δεν αφορά μόνο την ισπανική ύπαιθρο μα ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου και κατ’ επέκταση ολόκληρη την οικουμένη.

Ειδικότερα όμως αφορά την Κρήτη, μια που οι επιρροές των δυο περιοχών λειτουργούν αμφίδρομα, οι πολιτισμικές ρίζες μέσα στο χρόνο είναι βαθιές και η ψυχοσύνθεση των κατοίκων τους παρεμφερής.

Οι τελετουργικές καταβολές της θυσίας του διονυσιακού θεού-ταύρου (ταυροκαθάψια) της Κρήτης, συναντούν τις αντίστοιχες στην Ιβηρική χερσόνησο που σήμερα έχουν πάρει τη μορφή των ταυρομαχιών.

Η «βεντέτα», έθιμο και των δυο λαών, κυριαρχεί στην τραγωδία του Λόρκα και το μαχαίρι απαραίτητο εργαλείο και στους δυο, γίνεται στο «Ματωμένο Γάμο» εργαλείο θανάτου και παίρνει τις διαστάσεις ιερού εγχειριδίου των αρχαϊκών θυσιών, που πρώτα αυτό έρχεται σε επαφή με τον σπαραγμό του σώματος και το αίμα.

Ο λυρισμός, η δράση, τα πάθη και τα συναισθήματα, ο προδομένος έρωτας που οδηγεί στον θάνατο, οι αλληγορίες του θανάτου, του «ντουέντε» (πάθους της ψυχής) και της σελήνης, το χώμα, ο ήλιος, τα υπερφυσικά στοιχεία, το πάθος της Ανδαλουσιανής γης, οι λαϊκές πηγές της παράδοσης είναι τα στοιχεία που συνθέτουν την τραγωδία του «Ματωμένου Γάμου».(από το αρχείο της ΕΡΤ με επιμέλεια της Αιμιλίας Κτενά, Ως3)

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
5 Ιουνίου 1898 – 19 Αυγούστου 1936

Ο Λόρκα αγαπήθηκε στην Ελλάδα όσο σχεδόν κανείς ξένος συγγραφέας. Όλα του τα θεατρικά έργα έχουν παιχθεί πάνω από μία φορά το καθένα, τα ποιήματά του έχουν σχεδόν όλα μεταφραστεί και μάλιστα πολλές φορές, ενώ αρκετά έχουν μελοποιηθεί και έγιναν μεγάλες επιτυχίες. Η επίδρασή του στο έργο του Ελύτη και του Γκάτσου είναι, θα έλεγε κανείς, κάτι περισσότερο από εμφανής.

…απάνω στη φοράδα σου δεμένος σταυρωτά

Σύρε για κείνο το στερνό στην Κόρδοβα ταξίδι

Μέσα από τα διψασμένα της χωράφια τ’ ανοιχτά….

(Federico Garcia Lorca, Ν.Καββαδίας)

Εκτενές αφιέρωμα στον Φ. Λόρκα και τον Ματωμένο Γάμο( σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν, μετάφραση του Νίκου Γκάτσου, μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, από το Θέατρο Τέχνης) σε μια σπάνια ηχογράφιση του 1955 μπορείτε να βρείτε στο περιοδικό Ως3

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s