Αρχείο για Οκτώβριος, 2011

Basak Köklükaya

SÜT

Melih Selcuk

 

 

 

 

 

 

 

Ο  Σεμίχ Καπλάνογλου ένας από τους πιο αξιόλογους σύγχρονους τούρκους σκηνοθέτες μας έδωσε τα τελευταία χρόνια τρείς αλληγορικές εικόνες για την πατρίδα του με τις ταινίες  «Αυγό», «Γάλα» και «Μέλι» που παρακολουθούν αντίστροφα τη ζωή του ίδιου ήρωα, ενός ονειροπόλου ποιητή, από την ωριμότητά του μέχρι τα παιδικά του χρόνια.

Το «Γάλα», που διαγωνίστηκε στο φεστιβάλ της Βενετίας το 2008 τιμήθηκε με το βραβείο FIPRESCI.

Τα πλάνα του σκηνοθέτη είναι αργά εντυπωσιακά σαφώς επηρεασμένα από τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, ενώ ο ήχος είναι καθοριστικός για το τι πρόκειται να συμβεί ιδιαίτερα στη σκηνή κυνηγιού στη λίμνη.

Το έργο είναι πλεγμένο πάνω στον καμβά των υπαρξιακών προβλημάτων ενός νεαρού ποιητή και των κοινωνικών-οικονομικών αλλαγών στην ευρύτερη περιοχή της επαρχίας της Σμύρνης. Η συνύπαρξη μικρών κτηνοτροφικών  μονάδων με φόντο τις νέες πολυκατοικίες αποτυπώνει χωρίς πολλά περιττά πλάνα τις αλλαγές που συντελούνται στη περιοχή.

Το μεγαλύτερο πάθος του Γιουσούφ είναι η ποίηση και ήδη οι πρώτοι του στίχοι έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά. Παραμένει όμως εγκλωβισμένος στη μικρή επιχείρηση γάλακτος που διευθύνει η χήρα μητέρα του. Το μέλλον της οικογενειακής επιχείρησης είναι δυσοίωνο, ενώ ο δεσμός της μητέρας του με τον σταθμάρχη της πόλης, ωθούν τον Γιουσούφ να μπει πιο γρήγορα στον κόσμο των ενηλίκων απαλλάσσοντας τον από ένα ιδιόμορφο οιδιπόδειο σύμπλεγμα που δεν του επέτρεπε να προσεγγίζει το άλλο φύλλο.

Είναι θαυμάσιος ο αλληγορικός τρόπος που ο σκηνοθέτης σπάει τον δεσμό χήρας μάνας με τον γιό όταν αυτή επιλέγει να μαγειρέψει την πάπια που έφερε από το κυνήγι ο εραστής της και όχι το ψάρι που είχε πιάσει ο γιός της.

Ο Καπλάνογλου “παίζει” με τις σιωπές, τους ήχους της φύσης, το παγανιστικό και το φυσιολατρικό μιας περιοχής, που στα σίγουρα δεν έχει εξευρωπαϊστεί,  που λαμβάνει χώρα η ιστορία ενός νέου με όνειρα και σχέδια για το μέλλον.

Στην υπόθεση του έργου, ο νεαρός Γιουσούφ, έχοντας αποφοιτήσει πρόσφατα από το σχολείο, αναζητεί αμήχανος τη νέα του ταυτότητα. Δεν είναι πολύ σίγουρος για το μέλλον του στην επαρχία. Ο σκηνοθέτης αναφερόμενος στην ταινία του σχολιάζει : «όλοι έχουμε μητέρες που αγαπάμε και είναι πολύ πιθανό πολλά να κρύβονται στο χρόνο που περνάμε μαζί τους, και στο χρόνο που δεν μπορούμε πια να μοιραστούμε μαζί τους. Εύχομαι να γίνεται αντιληπτό ότι οι ταινίες μου δεν είναι προσκολλημένες στην ιστορία που διηγούνται, δηλαδή στο σενάριο. Είμαι της γνώμης ότι ο χρόνος είναι η πρώτη ύλη του κινηματογράφου. Η έκφραση μου είναι απλή, υπολείπεται σε διαλόγους, σχηματίζεται στο μεγαλύτερο μέρος της από οπτικές και ακουστικές λεπτομέρειες και επικεντρώνεται στο να μεταλαμπαδεύσει την αίσθηση του χρόνου που περνάει με κάθε ανάσα».

Είναι χαρακτηριστική η σκηνή της προξενήτρας που  λέει το φλιτζάνι μέσα από στιγμές σιωπής, αλλά και η προσέγγιση ότι η ποίηση δεν έχει ταξικούς περιορισμούς τοποθετώντας στο ρόλο ενός νέου εργάτη των ορυχείων ένα φίλο του Γιουσούφ που και αυτός θέλει να δημοσιεύσει ποιήματά του. Η παγανιστικής έμπνευσης σκηνής στην έναρξη του έργου σοκάρει τον θεατή.

Στον ρόλο του Γιουσούφ ο   Melih Selcuk και στο ρόλο της μητέρας η   Basak Köklükaya γνωστή και από τη συμμετοχή της στην ελληνική ταινία «Πολίτικη Κουζίνα».

Advertisements

Ευαγγελια Κληρονομου

Ιωαννα Τζαλλα

Γιωργος Καραμπελας

Μαρια Παπαδακη

Γιαννης Λιανακης

Ανδρέας Δημητροπουλος

Χαρης Κανακης

 

Η ομάδα «Έπεα Πτερόεντα» εμπνεύστηκε πρωταρχικά, όπως η ίδια γράφει στο σημείωμα με τα βιογραφικά των συγγραφέων, από το διήγημα του Μάκη Πανώριου «ο Ηθοποιός» και σχεδίασε, σκηνοθέτησε και παρουσίασε μια θεματολογία για της διάφορες μορφές τέχνης. Το λογοτεχνικό αναλόγιο αποκτά πιστούς φίλους, ένας από αυτούς βέβαια είναι ο γνωστός συνθέτης και μουσικός Χάρης Κανάκης ο οποίος με τους αυτοσχεδιασμούς του στο πιάνο «έντυσε» τα κείμενα και τις εικόνες που παρουσιάσθηκαν.

Ναι  η τέχνη μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό αντίδοτο στην σημερινή παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας, όπως για παράδειγμα η περίπτωση της μικρής Βέρθας στο μυθιστόρημα της Φωτεινής Τσαλίκογλου «Το χάρισμα της Βέρθας» που προσπαθεί να ξεπεράσει τα προβλήματα της μέσα από την  τέχνη των ζωγράφων.

Ακόμη και ο τελευταίος άνθρωπος σε μια ομάδα έχει ουσιαστική συμμετοχή στο «γίγνεσθαι», όπως θαυμάσια αποδίδεται στο συγκλονιστικό μονόλογο, μιας καταπιεσμένης γυναίκας, που παίζει Κοντραμπάσο, σε μια Κρατική Ορχήστρα στο ομώνυμο έργο του Πάτρικ Ζίσκιντ.

Ο Δημήτρης Χατζής στο έργο του «Το φονικό της Ιζαμπέλλας Μόλναρ», πραγματεύεται τη σχέση του καλλιτέχνη με την τέχνη του και το δημιούργημά του.

Υπάρχει όμως και η αγωνία του καλλιτέχνη φωτογράφου για την απεικόνιση των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων και η διάθεση για ζωή, όπως ακούσαμε και είδαμε από το απόσπασμα του διηγήματος «Ο Φωτογράφος» του Μάριου Χάκκα αλλά και  τα ψηφιακά έργα Τέχνης (video art) που δημιούργησαν και επιμελήθηκαν η Αναστασία Δημητροπούλου και το μέλος της Λέσχης Ανδρέας Δημητρόπουλος

Άραγε η τέχνη αντανακλά σαν τον καθρέφτη;

Διαβάστηκαν αποσπάσματα από τα έργα:

1.  Για την Ποίηση «Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή» (Ρ. Μ. Ρίλκε)

2.  Για τη Ζωγραφική «Ροσάλντε» (Ε. Έσσε) και «Το Χάρισμα της Βέρθας» (Φ. Τσαλίκογλου)

3.  Για τη Μουσική «Το κοντραμπάσο» (Π. Ζίσκιντ)και

για το Χορό 4.  Για τη Φωτογραφία «Ο Φωτογράφος» (Μ. Χάκκας)

5.  Για τη Γλυπτική «Το χρονικό της Ιζαμπέλας Μολνάρ» (Δ. Χατζής)

6.  Για το Χορό «Βροχές» (Σ. Γκάγκας)και «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» (Ν. Καζαντζάκης)

7.  Για το Θέατρο «Ηθοποιός» (Μ. Πανώριος)

8. Για τη Φωτογραφία «Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι» (Μ. Κούντερα)

Η σχέση της ομάδας «Έπεα Πτερόεντα» με την θεατρική ομάδα της Νέας Φιλαδέλφειας είναι δεδομένη μια που υπάρχουν πολλά μα πάρα πολλά κοινά μέλη για αυτό και  πολλά από τα πεζά κείμενα που αποσπάσματά των διαβάστηκαν στην εκδήλωση έχουν κατά καιρούς θεατρικοποιηθεί.

Μετά την παράσταση της Κλυταιμνήστρας σε κείμενα της  Marquerite Yourcenαr, που ανέβασε η Θεατρική Ομάδα, ίσως να μας ετοιμάζουν κάτι ανάλογο. Καλοδεχούμενο θα είναι.

 

 

 

Την Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011 και ώρα 7:00 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας (Νίκου Τρυπιά 45) θα παρουσιαστεί  δρώμενο με τίτλο «ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΩΝ Ο ΛΟΓΟΣ», οργανωμένο και υλοποιημένο από την Λέσχη Ανάγνωσης του Πνευμ. Κέντρου, «ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ». Τα μέλη της Λέσχης θα συνοδεύει με αυτοσχεδιασμούς στο πιάνο ο συμπολίτης μας Χάρης Κανάκης.


Το βιβλίο συναντά και συνομιλεί με επτά μορφές Τέχνης, επικουρούμενο από ζωντανή αυτοσχεδιαστική μουσική και ψηφιακά έργα Τέχνης, μία πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα δημιουργία που δεν πρέπει να χάσετε.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.

Οι φωτογραφιες ειναι απο εκδήλωση της 22/12/2010