Ζησης Κωστας – Βολιωτης Ζωγραφος (+1967)-Τρια εργα:Καταλανικος Πυργος & Γεφυρα στα Λεχωνια, Αρκουδιαρης.

Posted: Οκτώβριος 1, 2016 in ΜΝΗΜΕΣ, ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Καταλανικός Πύργος στα Λεχωνια

Εμφάνιση των Καταλανών στη Θεσσαλία

 Η ανάδειξη του Γαβριήλ Μελισσηνού σε τοπάρχη της Δημητριάδος (περιοχή σημερινού Βόλου) συμπίπτει με την εμφάνιση­ των Καταλανών στις περιοχές του βυζαντινού κράτους. Οι Καταλανοί, γύρω στο έτος 1209, ε­γκαθίστανται στις θεσσαλικές περιοχές και με ορ­μητήρια την Όσσα και τον Όλυμπο ενεργούν κα­ταδρομές στις πεδινές περιοχές. Ο Γαβριήλ Με­λισσηνός, κρατώντας αυστηρή ουδετερότητα και έχοντας  φιλικές σχέσεις με τους Καταλανούς, κα­τάφερε να αποφύγει επιδρομές των τελευταίων στα εδάφη της επικράτειάς του στο θεσσαλικό χώρο και Μαγνησία. Γύρω στα 1310 πεθαίνει ο Γαβριήλ και στην τοπαρχία της Δημητριάδας και της ευρύτερης Θεσσαλίας τον διαδέχεται ο γιος του Στέφανος, γνωστός ως Στέφανος Μελισσηνός – Γα­βριηλόπουλος (γιος του Γα­βριήλ).

 Στέφανος Μελισσηνός­ Γαβριηλόπουλος (1310-1331)

 Ο Στέφανοs Μελισσηνός – Γα­βριηλόπουλος είναι ο πέμπτοs κληρονομικός άρχοντας της Δημητριάδας. Η αρχή του Στεφάνου συμπίπτει με την πλήρη επι­κράτηση των Καταλανών, μετά την κατάλυσηn απ’ αυ­τούς του φράγκικου (βουρ­γουνδικού) δουκάτου των De La Roche των Αθηνών, ύστερα από τηv περήφανη νίκη τους στον θεσσαλικό Αλμυρό (15-3-1311).

 Ο Στέφανος Μελισσηνός διείδε τον κίνδυνο των Καταλανών και σύνηψε σχέσεις ιδιαίτερης φιλίας μ’ αυτούς, παντρεύοντας μάλιστα και την αδελφή του Άννα Μελισσηνή – Γαβριηλοπουλί­να με ων πρωτοστράτορα (αρχιστράτηγο) των Καταλανών, Οttο de Novel, στον οποίο έδωσε προίκα ολόκληρη την τοπαρχία της Δημητριάδας, στην οποία περιλαμβάνονταν το Πήλιο και τα πολίσματα των Λεχωνίων και του Καστρίου (Castrum Del Castri Et De Liconia).

 (πηγή: http://anolehonia.blogspot.gr)

 

Ο πύργος, τον οποίο ζωγράφισε ο Κώστας Ζήσης  στέκει εμβληματικός στο δρόμο προς τον Άγιο Λαυρέντιο (ακριβώς δίπλα από το εκκλησάκι του Άγιου Νικόλαου), αν και δεν έχει εξακριβωθεί με ακρίβεια πότε κατασκευάστηκε, εικάζεται πως ανεγέρθηκε πριν από έξι έως οκτώ αιώνες περίπου. Παρατηρούνται αποκλίσεις στη χρονολόγηση κατασκευής του πύργου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε το 2006 ο δικηγόρος κ. Απόστολος Παπαθανασίου στο βιβλίο του με τίτλο «Το χρονικό του Άγιου Λαυρέντιου, 14ος-19ος αιώνας», ορισμένοι αρχαιολόγοι τοποθετούν την κατασκευή του στη διάρκεια της παρουσίας των Καταλανών στη χώρα μας (1311-1423) ή την περίοδο της ενετοκρατίας στην περιοχή των Λεχωνίων (1403-1470). Ωστόσο, άλλη μερίδα ερευνητών υποστηρίζει πως ο πύργος στον Άγιο Λαυρέντιο ανεγέρθηκε πολύ μετά την κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και πιο συγκεκριμένα το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα.

%cf%80%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%83-2

Ανεξάρτητα, όμως, από τη διχογνωμία που υπάρχει, ο πύργος δεν παύει να αποτελεί μοναδικό μεσαιωνικό μνημείο στην ευρύτερη περιοχή του Πηλίου. Πριν από ένα χρόνο έγιναν έργα υποστύλωσης του κτίσματος, αλλά και καθαρισμός του περιβάλλοντα χώρου.

(πηγή: http://e-thessalia.gr/monadiko-meseoniko-mnimio-o-pirgos-tou-agiou-lavrentiou/)

Γεφυρα  στα Λεχωνια

Δεξιά η δεύτερη σε σειρά γέφυρα του τρένου  -από το Βόλο- είναι αυτή του Βρύχωνα μπαίνοντας στα Κ. Λεχώνια. Μηχανικός του έργου ήταν ο Πάνος Καπερώνης και χτίστηκε στα 1917. (Σημ. Πάνω στη γέφυρα υπήρχε εντοιχισμένη μια αυγοειδής ορειχάλκινη πινακίδα (οβάλ μπρούντζινη) με στοιχεία κατασκευής της. μετά την τελευταία επισκευή (αριστερή φωτό) δεν υπάρχει! Ο Κώστας Ζήσης ζωγραφίζοντας τη γέφυρα την αποτύπωσε με πέντε  ανοίγματα ενώ στην πραγματικότητα έχει έξι.

(πηγή: http://anolehonia.blogspot.gr)

Αρκουδιάρης

Είναι μερικά πράγματα του παρελθόντος που είναι καλύτερα που σβύσανε. Η εκπαίδευση των ζώων αυτών ήταν σκέτο βασανιστήριο. “Άνοιγαν ένα λάκκο μέσα στον οποίο έριχναν αναμμένα κάρβουνα και τον σκέπαζαν με μια χοντρή λαμαρίνα. Όταν αυτή ζεσταινόταν έφερναν την αρκούδα δεμένη κοντά, και μόλις την ανέβαζαν στη λαμαρίνα παίζανε το ντέφι. Βέβαια η αρκούδα καιγότανε με αποτέλεσμα μη μπορώντας να φύγει να ανασηκώνει εναλλάξ τα πόδια. Από τη συνεχή επανάληψη, όποτε η αρκούδα άκουγε το ντέφι (αντανακλαστικά) επαναλάμβανε τις κινήσεις που έκανε πάνω στη ζεστή λαμαρίνα!”Μια φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα 20 χρόνια μετα τον πίνακα του Κ. Ζήση επιβεβαιώνει το γεγονός.

%ce%ba-%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%86%ce%b1%cf%83-%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b5%ce%ba%ce%b1%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%b1-1970

(πηγή:https://volosmagnisia.wordpress.com)

Κώστα Ζήσης

%ce%ba%cf%89%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83-%ce%b6%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%83-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1-1967_1_37_6_01

Τα μόνα στοιχεία που κατέστη δυνατόν να βρεθούν ήταν από δημοσίευμα της εφημερίδας Θεσσαλία της 16/02/1967 με την αναγγελία του θανάτου του περιγράφοντας το καλλιτεχνικό του έργο και την επαγγελματική του σταδιοδρομία καθώς και το ψήφισμα  της Ένωσης Κλωστοϋφαντουργών Βόλου. με τον Ο πατέρας μου μας μιλούσε συχνά για τον  Κώστα Ζήση, μια και ήταν συνάδελφοι στο εργοστάσιο «Παπαγεωργίου», έτσι δικαιολογείται πως από την δεκαετία του 1940 η οικογένεια  κατέχει τα τρία αυτά έργα.

1967_%ce%ba-%ce%b6%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%83

(πηγή:http://www.nationalgallery.gr/library/el/cifiopoiimena_ar8ra_efimeridon/el_1967137_00006_0001.html

scan_pic0021-2

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s