Archive for the ‘ΜΝΗΜΕΣ’ Category

Στην έντονη κινητικότητα για κατασκευές με υπερτοπικές χρήσεις στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας προστίθεται μια επιπλέον πρόταση από την Μητρόπολη Ιωνίας-Φιλαδελφείας για την ανέγερση συνεδριακού κέντρου 300 ατόμων, μουσείου «Χαμένων Πατρίδων» 2.000 τ.μ, παιδικού σταθμού 80 παιδιών και ναού σε οικόπεδο που της παραχωρήθηκε απέναντι από το σταθμό του ΗΣΑΠ στον Περισσό, εκεί που ήταν οι οικίσκοι των σεισμοπλήκτων.  Έτσι λοιπόν σε απόσταση 1,5 χιλιμέτρου θα έχουμε τρία (3) μουσεία με προσφυγικές αναφορές, μήπως είναι πολλά; Η πρόταση κατατέθηκε στο Δήμο Ν. Ιωνίας για ρυμοτομικές ρυθμίσεις.

ΙΠ-1ΙΠ-2ΙΠ-3ΙΠ-4 (περισσότερα…)

Advertisements

%cf%80%ce%b9%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%be%ce%bb%ce%bf

Μια αφορμή για να βγουν από το μπαούλο της μνήμης οι παιδικές αναμνήσεις και να συναντήσεις παλαιούς συμμαθητές και φίλους ήταν η παρουσίαση του νέου βιβλίου του Γιώργου Γεωργαμλή.

Η μάντρα επί της οδού Φωκών, πίσω από το τέρμα στο νότιο τμήμα του γηπέδου που γειτονεύει με την εκκλησία της αγίας Τριάδας, ήταν απλά απαγορευτική για τον πιτσιρίκο της δεκαετίας του 1960 που λαχταρούσε να δει τους δικούς του «ήρωες της Κυριακής». Ούτε να πηδήξει για να μπει μέσα στο γήπεδο, ούτε να σκαρφαλώσει μπορούσε ώστε κρεμασμένος έξω ή έστω ακροβολισμένος καβάλα να παρακολουθήσει την ποδοσφαιρική αναμέτρηση…

… Είδαν τα μάτια μου και χάρηκε η ψυχή μου το δίδυμο Σπύρου Πομώνη – Μίμη Παπαϊωάννου να ξεσηκώνει το γήπεδο με το ένα-δύο, μαγικοί στο άγγισμα της μπάλας , σε μια παράξενη συμφωνία δύο εντελώς ακραία αντίθετων προσωπικοτήτων…

%cf%80%ce%bf%ce%bc%cf%89%ce%bd%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b9%cf%89%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%bf%cf%85

… Είδα το Νεστορίδη να σουτάρει φάουλ και η μπάλα ενώ φαινόταν ότι είχε πορεία προς την αγκαλιά του αντιπάλου τερματοφύλακα, να του ξεγλιστρά και να καταλήγει στα δίχτυα. Είδα κτύπημα κόρνερ του, η μπάλα να ταξιδεύει προς τα δίκτυα φορτωμένη φάλτσα…

%ce%bd%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%82-1-2

… Τη λήξη του αγώνα ακολουθούσαν άλλα δύο βασικά τελετουργικά. Η κυκλοφορία «κηδειόσημου», όπως λέγαμε το «αγγελτήριο Θανάτου», όπου αναγραφόταν στο τυπικό κείμενο ότι η τάδε ομάδα αποδήμησε … οι λοιποί συγγενείς και τα σχετικά.

photo-2-2

Περισσότερα στο βιβλίο.

Μετά την παρουσίαση του βιβλίου ο Γιώργος έγραψε στο λογαριασμό του:

«Στο ζεστό από κάθε άποψη χώρο (Μεζέ-Μεζέ) που δημιούργησε ο Γιάννης Παπαγιάννης έγινε η παρουσίαση του βιβλίου. Η βραδιά κύλισε μέσα από το θερμό και πηγαίο λόγο του Γιάννη Βούρου και τη συμμετοχή των παρόντων. Όλοι ήθελαν να μιλήσουν για τον πιτσιρίκο (τον εαυτό) τους. Με χαρά μου άκουγα να μου λένε: «Έπρεπε να γράψεις αυτό, το άλλο» και απαντούσα: « Μα τα έγραψα, διαβάστε το βιβλίο θα τα δείτε μέσα». Όμως η κουβέντα δεν έμεινε στον Πιτσιρίκο και τις εμπειρίες του στο ποδόσφαιρο και το κλίμα του ματς. Πήγε στη διαπαιδαγώγηση μας μέσω αυτού και στις αρετές του αθλήματος, τη δυναμική αυτού λαϊκού θεάματος και των φιλάθλων, τη σύνδεση με την κοινωνική και πολιτική ζωή. Είναι αλήθεια ότι οι πολλές γυναίκες παρούσες στην εκδήλωση έμαθαν αρκετά για ένα χώρο παρεξηγημένο κοινωνικά. Φρόντισαν για αυτό όλοι οι φίλοι (και των δυο φύλων) που κατάφεραν να παραβρεθούν, φίλοι της γειτονιάς, του σχολείου, από τους προσκόπους, οι συμπαίκτες και οι: Γ. Βούρος, Ρούλα Κοντέα, Στ. Σεραφείδης, Μιχ. Συμιγδαλάς, Κ. Πεσιρίδης, Απ. Κόντος, Β. Γιαννακουδάκης, Β. Παναγόπουλος, Λ. Γεωργαμλής, και η ηθοποιός Άννα Κωστοπούλου με τη δροσερή φωνή της στην ανάγνωση κειμένων. Την επόμενη φορά θα τα πούμε και με όσους ήθελαν, αλλά… Ευχαριστώ και πάλι!!!»

%cf%80%ce%b9%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%82-1

Την παρουσίαση του βιβλίου έκανε ο θεατρολόγος, ηθοποιός και σκηνοθέτης Γιάννης Βούρος, ενώ αποσπάσματα του «Πιτσιρίκου» διάβασε η ηθοποιός Άννα Κωστοπούλου.

 

images-1

Το διάλειμμα δεν είναι ολίγων λεπτών αλλά έχει καταστεί πλέον οριστικό. Σχεδόν όλοι οι κινηματογράφοι που λειτουργήσαν στην ευρύτερη περιοχή της πόλης μας  τις δεκαετίες 50-80 δεν υπάρχουν, με την πλειοψηφία αυτών να ήταν θερινοί. Σήμερα μόνο το ΣΙΝΕ ΑΛΣΟΣ λειτουργεί. Ο κινηματογράφος ως μαζική διασκέδαση αντικαταστάθηκε με την κατ΄οίκον διασκέδαση της τηλεόρασης. Συγκεντρώσαμε όσες πληροφορίες μπορούσαμε, μια συλλογική προσπάθεια θα προσθέσει σίγουρα πολλά περισσότερα.

%ce%b1%ce%bb%cf%83%ce%bf%cf%821

ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, ΝΕΑ ΧΑΛΚΗΔΟΝΑ, ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΜΥΛΟΣ

  1. ΑΛΕΝ: (Θ) Νέα Χαλκηδόνα – Δωδεκανήσου, γκρεμίστηκε
  2. ΑΛΣΟΣ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Λεωφ. Δεκελείας 75, μέσα στο άλσος, λειτουργεί από το 1961 ως σήμερα, θέσεις 400, υπάρχει ομώνυμη στάση λεωφορείου
  3. ΑΡΙΩΝ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Δεκελείας ή Τατοίου, 1961 – 1972, θέσεις 600
  4. ΒΑΡΒΑΡΑ: (Θ) Κόκκινος Μύλος – Σοφούλη & Ηραίου 60, λειτούργησε ως δεκαετία 70, θέσεις 350
  5. ΒΟΣΠΟΡΟΣ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Βοσπόρου, 1947 – 1962
  6. ΗΡΩΔΕΙΟΝ: (Θ) Νέα Χαλκηδόνα – Δεκελείας 28, 1928 – 1973, σινεμά με 700 θέσεις, 400 πλατεία, με θεωρεία και 3 εξώστες, γκρεμίστηκε και έγινε μικρό πάρκο με καφετέρια, υπάρχει ομώνυμη στάση λεωφορείου
  7. ΜΑΙΡΗ: (Θ) Κόκκινος Μύλος – λειτούργησε 1966 – 1982, έκλεισε
  8. ΜΙΜΟΖΑ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Λυκούργου & Ιωνίας 4, μπροστά στο γήπεδο της ΑΕΚ, 1964 – 1971, υπάρχει η είσοδος.
  9. ΝΙΝΑΚΙ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Λεωφ. Δεκελείας 73 & Αλεξάνδρειας, (πρώην Τατοϊου), 1957 – 1987, θέσεις 800, γκρεμίστηκε, σήμερα πολυκατοικία
  10. ΝΤΟΡΕΜΙ: (ΧΘ) Νέα Φιλαδέλφεια – Κανάρη 10 & Ανακούς, 1963 – 1986, θέσεις 570, άνοιγε πλάγια, λειτούργησε ως σούπερ μάρκετ
  11. ΡΕΝΑ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Εμμανουηλίδη & Γράμμου, 1967 – 1971, γκρεμίστηκε, σήμερα πολυκατοικία
  12. ΡΕΞ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – ξεκίνησε το 1946
  13. ΣΙΝΕ ΜΑΡΙ: (Χ) Νέα Φιλαδέλφεια – Λεωφ. Δεκελείας 201 & Μωραϊτίνη, (Σικελίας 131), απέναντι από το άλσος, 1961 – 1970, θέσεις 500, αργότερα μετασκευάσθηκε σε κέντρο διασκέδασης Φάρος.
  14. ΣΙΝΕ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ: (Χ) Νέα Φιλαδέλφεια – Γ. Παπανδρέου & Πίνδου 41, 1969 – 1988, θέσεις 530, σήμερα πολυκατοικία.
  15. ΣΠΑΝΔΑΓΟΥ: (ΧΘ) Νέα Φιλαδέλφεια – Επταλόφου & Προύσης 2, 1967 – 1985, θέσεις 768, το θερινό ήταν στη ταράτσα, μετά ονομάστηκε ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, έγινε σούπερ μάρκετ Μαρινόπουλος
  16. ΦΑΝΝΥ: (Θ) Νέα Χαλκηδόνα – Περικλέους & Κρήτης, 1963 – 1971, γκρεμίστηκε

(περισσότερα…)

%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-1

Η Δέσποινα Μπεμπεδέλη θα  ερμηνεύσει στο θέατρο «Βεάκη», από 23 Νοεμβρίου, την Φιλιώ Χαϊδεμένου, την Μικρασιάτισσα που αφιερώθηκε στη διατήρηση της μνήμης απ’ τη ζωή των Ελλήνων στην Μικρά Ασία κι απ’ την Μικρασιατική Καταστροφή.

 Σ’ ένα έργο βασισμένο στο βιβλίο της «Η διαθήκη της Ιωνίας. Τρεις αιώνες, μια ζωή» (Εκδόσεις Λιβάνη 2005) που ’χει διασκευάσει η Άντρη Θεοδότου και που φέρει τον τίτλο «Φιλιώ Χαϊδεμένου».

Πλάι της, στο ρόλο του Αφηγητή-Τραγουδιστή, ο εξαίρετος τραγουδιστής Ζαχαρίας Καρούνης, που θα ’χει, επίσης, τη μουσική επιμέλεια καθώς και την όλη καλλιτεχνική διεύθυνση, και τετραμελής θίασος. Τη σκηνοθεσία θα υπογράφει ο Βασίλης Ευταξόπουλος, τα σκηνικά και τα κοστούμια ο Άγγελος Αγγελή και τη διεύθυνση φωτισμών ο Τάσος Παλαιορούτας.

 %cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-2

 Ο Ζαχαρίας Καρούνης σημειώνει στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

«Η αλήθεια είναι πως αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου γίνεται πόλεμος ( αφίσα, θέατρο, μουσικές, πρόβες) αλλά αξίζει… δεν έχω ξανανιώσει πιο δημιουργικός. Όταν πριν τρία χρόνια είχα την ιδέα αυτής της παράστασης δεν είχα φανταστεί αυτή την αφίσα. Η Φιλιώ Χαϊδεμένου έρχεται με την σπουδαία κ. Δέσποινα Μπεμπεδέλη και με ένα θίασο όνειρο … πάω στις πρόβες και φεύγω άλλος. Πολλή δουλειά πολλή λεπτομέρεια πολλή μουσική με τις φωνές μας…. Σας περιμένουμε λοιπόν…».

 ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Παίζουν οι ηθοποιοί: Δέσποινα Μπεμπεδέλη – Ζαχαρίας Καρούνης – Αλκιβιάδης Μαγγονάς  – Χαρά Κεφαλά – Εμμανουέλα Χαραλάμπους – Αλέξανδρος Καλπακίδης

Παραγωγή: Ίδρυμα Πολιτισμού «ΙΩΝΙΑ»

Καλλιτεχνική διεύθυνση: Ζαχαρίας Καρούνης

Σκηνοθεσία: Βασίλης Ευταξόπουλος

Σκηνογράφος – ενδυματολόγος: Αγγελής Άγγελος.

Διασκευή – συγγραφή θεατρικού έργου: Θεοδότου Άνδρη

Βοηθός σκηνοθέτη: Βίκυ Παστρα

Οργάνωση παραγωγής: Αναστασία Παπαγεωργίου

Κατασκευή σκηνικών: Κώστας Ζωγραφόπουλος

Φωτογραφία: Γιώργος Σπανός

Πηγές:

http://totetartokoudouni.blogspot.gr  http://www.texnispoliteia.gr

Καταλανικός Πύργος στα Λεχωνια

Εμφάνιση των Καταλανών στη Θεσσαλία

 Η ανάδειξη του Γαβριήλ Μελισσηνού σε τοπάρχη της Δημητριάδος (περιοχή σημερινού Βόλου) συμπίπτει με την εμφάνιση­ των Καταλανών στις περιοχές του βυζαντινού κράτους. Οι Καταλανοί, γύρω στο έτος 1209, ε­γκαθίστανται στις θεσσαλικές περιοχές και με ορ­μητήρια την Όσσα και τον Όλυμπο ενεργούν κα­ταδρομές στις πεδινές περιοχές. Ο Γαβριήλ Με­λισσηνός, κρατώντας αυστηρή ουδετερότητα και έχοντας  φιλικές σχέσεις με τους Καταλανούς, κα­τάφερε να αποφύγει επιδρομές των τελευταίων στα εδάφη της επικράτειάς του στο θεσσαλικό χώρο και Μαγνησία. Γύρω στα 1310 πεθαίνει ο Γαβριήλ και στην τοπαρχία της Δημητριάδας και της ευρύτερης Θεσσαλίας τον διαδέχεται ο γιος του Στέφανος, γνωστός ως Στέφανος Μελισσηνός – Γα­βριηλόπουλος (γιος του Γα­βριήλ).

 Στέφανος Μελισσηνός­ Γαβριηλόπουλος (1310-1331)

 Ο Στέφανοs Μελισσηνός – Γα­βριηλόπουλος είναι ο πέμπτοs κληρονομικός άρχοντας της Δημητριάδας. Η αρχή του Στεφάνου συμπίπτει με την πλήρη επι­κράτηση των Καταλανών, μετά την κατάλυσηn απ’ αυ­τούς του φράγκικου (βουρ­γουνδικού) δουκάτου των De La Roche των Αθηνών, ύστερα από τηv περήφανη νίκη τους στον θεσσαλικό Αλμυρό (15-3-1311).

 Ο Στέφανος Μελισσηνός διείδε τον κίνδυνο των Καταλανών και σύνηψε σχέσεις ιδιαίτερης φιλίας μ’ αυτούς, παντρεύοντας μάλιστα και την αδελφή του Άννα Μελισσηνή – Γαβριηλοπουλί­να με ων πρωτοστράτορα (αρχιστράτηγο) των Καταλανών, Οttο de Novel, στον οποίο έδωσε προίκα ολόκληρη την τοπαρχία της Δημητριάδας, στην οποία περιλαμβάνονταν το Πήλιο και τα πολίσματα των Λεχωνίων και του Καστρίου (Castrum Del Castri Et De Liconia).

 (πηγή: http://anolehonia.blogspot.gr)

 

Ο πύργος, τον οποίο ζωγράφισε ο Κώστας Ζήσης  στέκει εμβληματικός στο δρόμο προς τον Άγιο Λαυρέντιο (ακριβώς δίπλα από το εκκλησάκι του Άγιου Νικόλαου), αν και δεν έχει εξακριβωθεί με ακρίβεια πότε κατασκευάστηκε, εικάζεται πως ανεγέρθηκε πριν από έξι έως οκτώ αιώνες περίπου. Παρατηρούνται αποκλίσεις στη χρονολόγηση κατασκευής του πύργου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε το 2006 ο δικηγόρος κ. Απόστολος Παπαθανασίου στο βιβλίο του με τίτλο «Το χρονικό του Άγιου Λαυρέντιου, 14ος-19ος αιώνας», ορισμένοι αρχαιολόγοι τοποθετούν την κατασκευή του στη διάρκεια της παρουσίας των Καταλανών στη χώρα μας (1311-1423) ή την περίοδο της ενετοκρατίας στην περιοχή των Λεχωνίων (1403-1470). Ωστόσο, άλλη μερίδα ερευνητών υποστηρίζει πως ο πύργος στον Άγιο Λαυρέντιο ανεγέρθηκε πολύ μετά την κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και πιο συγκεκριμένα το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα.

%cf%80%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%83-2

Ανεξάρτητα, όμως, από τη διχογνωμία που υπάρχει, ο πύργος δεν παύει να αποτελεί μοναδικό μεσαιωνικό μνημείο στην ευρύτερη περιοχή του Πηλίου. Πριν από ένα χρόνο έγιναν έργα υποστύλωσης του κτίσματος, αλλά και καθαρισμός του περιβάλλοντα χώρου.

(πηγή: http://e-thessalia.gr/monadiko-meseoniko-mnimio-o-pirgos-tou-agiou-lavrentiou/)

Γεφυρα  στα Λεχωνια

Δεξιά η δεύτερη σε σειρά γέφυρα του τρένου  -από το Βόλο- είναι αυτή του Βρύχωνα μπαίνοντας στα Κ. Λεχώνια. Μηχανικός του έργου ήταν ο Πάνος Καπερώνης και χτίστηκε στα 1917. (Σημ. Πάνω στη γέφυρα υπήρχε εντοιχισμένη μια αυγοειδής ορειχάλκινη πινακίδα (οβάλ μπρούντζινη) με στοιχεία κατασκευής της. μετά την τελευταία επισκευή (αριστερή φωτό) δεν υπάρχει! Ο Κώστας Ζήσης ζωγραφίζοντας τη γέφυρα την αποτύπωσε με πέντε  ανοίγματα ενώ στην πραγματικότητα έχει έξι.

(πηγή: http://anolehonia.blogspot.gr)

Αρκουδιάρης

Είναι μερικά πράγματα του παρελθόντος που είναι καλύτερα που σβύσανε. Η εκπαίδευση των ζώων αυτών ήταν σκέτο βασανιστήριο. “Άνοιγαν ένα λάκκο μέσα στον οποίο έριχναν αναμμένα κάρβουνα και τον σκέπαζαν με μια χοντρή λαμαρίνα. Όταν αυτή ζεσταινόταν έφερναν την αρκούδα δεμένη κοντά, και μόλις την ανέβαζαν στη λαμαρίνα παίζανε το ντέφι. Βέβαια η αρκούδα καιγότανε με αποτέλεσμα μη μπορώντας να φύγει να ανασηκώνει εναλλάξ τα πόδια. Από τη συνεχή επανάληψη, όποτε η αρκούδα άκουγε το ντέφι (αντανακλαστικά) επαναλάμβανε τις κινήσεις που έκανε πάνω στη ζεστή λαμαρίνα!”Μια φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα 20 χρόνια μετα τον πίνακα του Κ. Ζήση επιβεβαιώνει το γεγονός.

%ce%ba-%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%86%ce%b1%cf%83-%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b5%ce%ba%ce%b1%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%b1-1970

(πηγή:https://volosmagnisia.wordpress.com)

Κώστα Ζήσης

%ce%ba%cf%89%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83-%ce%b6%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%83-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1-1967_1_37_6_01

Τα μόνα στοιχεία που κατέστη δυνατόν να βρεθούν ήταν από δημοσίευμα της εφημερίδας Θεσσαλία της 16/02/1967 με την αναγγελία του θανάτου του περιγράφοντας το καλλιτεχνικό του έργο και την επαγγελματική του σταδιοδρομία καθώς και το ψήφισμα  της Ένωσης Κλωστοϋφαντουργών Βόλου. με τον Ο πατέρας μου μας μιλούσε συχνά για τον  Κώστα Ζήση, μια και ήταν συνάδελφοι στο εργοστάσιο «Παπαγεωργίου», έτσι δικαιολογείται πως από την δεκαετία του 1940 η οικογένεια  κατέχει τα τρία αυτά έργα.

1967_%ce%ba-%ce%b6%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%83

(πηγή:http://www.nationalgallery.gr/library/el/cifiopoiimena_ar8ra_efimeridon/el_1967137_00006_0001.html

scan_pic0021-2

καφες και δημοκρατια

Δυο πράγματα δεν ευδοκιμούν στη χώρα μας.
το ένα είναι το δέντρο του καφέ
και το άλλο η Δ η μ ο κ ρ α τ ί α.
Και τα δύο μας έρχονται από το εξωτερικό.

Στα χώματά μας δεν μπορέσαμε ν’ αναπτύξουμε
με κανένα τρόπο το δέντρο του καφέ.
Το κλίμα της χώρας μας, το νερό, το χώμα,
δεν είναι κατάλληλα
για την ανάπτυξη του δέντρου αυτού.

Όσο για τη Δ η μ ο κ ρ α τ ί α…
Η αλήθεια είναι πως ό,τι περνούσε από το χέρι μας,
δεν παραλείψαμε να το κάνουμε,
για την ανάπτυξή της, για την εδραίωσή της.

Αν κοιτάξετε την ιστορία μας,
πριν από εκατό χρόνια πάνω κάτω
ρίχτηκε στη χώρα μας
ο σπόρος της Δ η μ ο κ ρ α τ ί α ς. (περισσότερα…)

Φέτος συμπληρώθηκαν 80 χρόνια από την ίδρυση της Νέας Φιλαδέλφειας και της Νέας Χαλκηδόνας. Συγκεκριμένα το 1934 με το Προεδρικό Διάταγμα «Περί αναγνωρίσεως δήμων και κοινοτήτων εν τω νομώ Αττικοβοιωτίας» οι δύο συνοικισμοί, μέχρι τότε, αναγνωρίζονται ως Κοινότητες, αφού αποσπάσθηκαν από τον Δήμο Αθηναίων (ΦΕΚ 22Α/1934). Με το ίδιο διάταγμα ο οικισμός της Μαδύτου αποσπάσθηκε και αυτός από τον Δήμο Αθηναίων και ενσωματώθηκε στην Κοινότητα Νέας Φιλαδέλφειας.
Έχω τη γνώμη το νεοεκλεγέν Δημοτικό Συμβούλιο του νέου πλέον Δήμου Φιλαδέλφειας Χαλκηδόνας, πρέπει να διοργανώσει σχετικές επετειακές εκδηλώσεις, χρόνος είναι μικρός βέβαια μέχρι το τέλος της χρονιάς, δε χάθηκε ο κόσμος αν ορισμένες από τις εκδηλώσεις γίνουν ή επεκταθούν και στον επόμενο χρόνο του 2015.
Η ενεργός συμμετοχή συμπολιτών στην διοργάνωση εκδηλώσεων θα συμβάλει ώστε οι παλαιότεροι να θυμηθούν και οι νεώτεροι να γνωρίσουν πληρέστερα πτυχές της ιστορίας της πόλης και των ανθρώπων της.