Archive for the ‘ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ’ Category

μετα 1

Μετά από επτά χρόνια η Θεατρική Ομάδα του Δήμου, με σχεδόν νέα στο σύνολο της διανομή ρόλων, επανέρχεται στο ζήτημα της σύγκρουσης ανάμεσα στην πατριαρχία και τη μητριαρχία. Η Γεωργία Θεοδωρακοπούλου με τη νέα προσέγγισή της, θεώρησε  ότι είναι αναγκαίο ο θεατής να ενημερωθεί συνοπτικά για τον χώρο και το χρόνο που συντελούνται τα γεγονότα, να ακούσει το κατηγορητήριο για να είναι έτοιμος να αφομοιώσει  τον απολογητικό μονόλογο της Κλυταιμνήστρας προς τους δικαστές μέσα από το θαυμάσιο κείμενο της Marquerite Yourcenar.

Στην αρχή του έργου ο φύλακας – φρουρός, μονολογώντας, δηλώνει ότι βαρέθηκε, κουράστηκε και αγανάκτησε να φυλάει σκοπιά δέκα χρόνια περιμένοντας την επιστροφή του στρατού από την Τροία. Ο Αγαμέμνονας, ο οποίος επιστρέφοντας ως νικητής από την εκστρατεία, κατακρίνει ταυτόχρονα τους θεούς, οι οποίοι με ψήφο ομόφωνα αποφάσισαν τον πόλεμο, συνέπεια του οποίου πολλοί έχασαν την ζωή τους, μη δίνοντας καμία ευκαιρία στην ειρήνη. Εδώ η ταύτιση της διαδικασίας νομιμοποίησης του Τρωϊκού πολέμου με τις  αντίστοιχες σύγχρονες διαδικασίες φέρνει συνειρμικά στο νου τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ και της Λιβύης.

Η Κασσάνδρα εμφανίζεται βουβή, δεν κάνει καμία αναφορά στη δική της μοίρα ούτε προβλέπει τα γεγονότα, δεν διαμαρτύρεται που από τρόπαιο-ερωμένη του Αγαμέμνονα, η Κλυταιμνήστρα τη θέλει δούλα, καρτερικά δείχνει να περιμένει τα γεγονότα. Ξέρει ότι θα δολοφονηθεί από το χέρι της Κλυταιμνήστρας όπως και ο Αγαμέμνονας. Απλά εμφανίζεται ως ένα στοιχείο της δικογραφίας υποταγμένο στην πατριαρχία.

Έτσι απλά και σύντομα ο θεατής μπαίνει στο περιεχόμενο του μύθου. Για να γίνει όμως μια απολογία απαιτείται η ύπαρξη κατηγορητηρίου. Η Ηλέκτρα θρηνεί τον πατέρα της Αγαμέμνονα, κατηγορώντας ανοιχτά τη μητέρα της, Κλυταιμνήστρα, και τον  Αίγισθο, για τη δολοφονία του. Είναι πρόδηλη η  αγάπη της προς τον πατέρα και η αντιζηλία προς τη μητέρα.

Η αδελφή της, η Χρυσόθεμη, συμμερίζεται τη στενοχώρια της Ηλέκτρας και εύχεται και αυτή να επιστρέψει ο αδελφός τους, ο Ορέστης, και να εκδικηθεί. Παραμένει όμως υποτακτική λέγοντας « … αν θέλω λεύτερη να ζώ θα σκύβω πάντα στους αφέντες».

Ενώ ο μύθος θεωρεί, ως αίτια του εγκλήματος, τη δίψα της Κλυταιμνήστρας για εξουσία, κυβέρνησε άλλωστε για δέκα χρόνια και τη μητρική εκδικητική μανία για τη θυσία της Ιφιγένειας, η Marquerite Yourcenar, αντιμετωπίζει το θέμα σα να πρόκειται για ένα έγκλημα πάθους. Οι ακανόνιστες διαχρονικές αναφορές στο κείμενο κάνουν το θέμα παγκόσμιο.  Κυριαρχούν αναφορές στην αγάπη και το  μίσος,  τον έρωτα, την απόρριψη και τις τύψεις, τη δικαιοσύνη και το θάνατο με διάχυτη  την απαισιοδοξία των γυναικών για ένα άσχημο τέλος που πάντα έρχεται(;)

Να σας εξηγήσω, κύριοι δικαστές…

… έχω μπροστά μου αμέτρητες κόγχες ματιών, κυκλικές γραμμές χεριών που ακουμπάνε πάνω στα γόνατα, πόδια γυμνά πάνω  στις πέτρες, ακίνητες κόρες απ΄ όπου φεύγει η ματιά, στόματα κλειστά όπου η σιωπή προετοιμάζει μια κρίση…

…και μέσα σ΄ αυτό το ελάχιστο διάστημα πρέπει επιπλέον να εκθέσω ανοιχτά όχι μόνο τις πράξεις μου αλλά και τα αίτια τους, τα αίτια αυτά που για να τα επιβεβαιώσω χρειάστηκαν σαράντα χρόνια.

… Οι γονείς μου τον διάλεξαν για μένα: και παρόλο που χωρίς να τον ξέρουν ήμουν ήδη κυριευμένη από αυτόν, υπάκουα ακόμη στις επιθυμίες τους

… και εγώ κύριοι δικαστές, γνώριζα το μέλλον. Όλες οι γυναίκες το ξέρουν: περιμένουν πάντα πώς όλα θα τελειώσουν άσχημα

… περίμενα αυτόν τον άντρα πριν ακόμα υπάρξει σαν όνομα, σαν πρόσωπο, αφότου δεν ήταν παρά η μακρινή μου δυστυχία.

…έψαξα μέσα στο πλήθος των ζωντανών αυτή την ύπαρξη, την αναγκαία για τις μελλοντικές μου απολαύσεις: δεν κοίταξα τους άντρες παρά όπως παρατηρεί κανείς με προσοχή τους περαστικούς μπρος στο τζάμι του σταθμού…

… κύριοι δικαστές, δεν υπάρχει παρά ένας άντρας στον κόσμο: οι άλλοι για κάθε γυναίκα δεν είναι παρά ένα λάθος ή ένα θλιβερό υποκατάστατο. Κι η μοιχεία δεν είναι συχνά παρά η απελπισμένη μορφή της πίστης

… αφού ο Χρόνος είναι από αίμα ζωντανών, η Αιωνιότητα πρέπει να τρέφεται από αίμα φαντασμάτων

Δε μπορείς βέβαια να σκοτώσεις πάλι ένα νεκρό

Παρά το ότι η Κλυταιμνήστρα δεν ζήτα επιείκεια, το σκηνοθετικό εύρημα στο φινάλε προτρέπει το θεατή να διαλέξει ανάμεσα στο αν ο Ορέστης δρα κατόπιν εντολής των δικαστών ή δρα αυτοβούλως ενάντια σε τυχόν αθωωτική απόφαση των. Το κοινό, σε θέση δικαστή,  καλείται να αποφασίσει αθώα ή ένοχος.

Οι φωτογραφίες είναι προσφορά του Ανδρέα Ελματζόγλου

Σκηνοθεσία-Σύνθεση: Γεωργία Θεοδωρακοπούλου

 Ερμηνεύουν:

 ΦΥΛΑΚΑΣ:            Τάσος Καλέσης

ΧΟΡΟΣ:                 Μαίρη Γεωργοπούλου, Μαρία Δημητρακοπούλου

ΚΥΡΗΚΑΣ:             Ηλίας  Καραχάλιος

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ      Μπάμπης Χαλεπλίδης

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ         Πολύνα Ζιούπου

ΗΛΕΚΤΡΑ             Μαρία Λεμοντζόγλου

ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ         Χριστίνα Σινανίδη

ΣΥΝΟΔΟΙ              Πηνελόπη Ράμμου, Μαρία Παπαδάκη, Θεώνη Βαρυπάτη

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΕΣ: Μαρία Παπαδάκη, Πηνελόπη Ράμμου, Χριστίνα Καραμούτη, Θεώνη Βαρυπάτη, Μαρία Στάη, Ιωάννα Λεβέντη, Ράνια Νικολακοπούλου, Καίτη Λιάπη

ΟΡΕΣΤΗΣ: Δημήτρης Ναούμ

Η παράσταση θα δοθεί ΔΩΡΕΑΝ 2,3 & 4 Ιουνίου στον προαύλιο χώρο του Ιδρύματος Π.Π.Ι.Ε.Δ. (Μουσείο Φιλιώς Χαϊδεμένου), Δεκελείας 152, Νέα Φιλαδέλφεια, στις 20:30

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ 2017

Ο Μύθος

Η Κλυταιμνήστρα ήταν κόρη του Τυνδάρεω και της Λήδας, αδελφή της ωραίας Ελένης και των Διόσκουρων, γυναίκα του Αγαμέμνονα. Όταν οι Αχαιοί είχαν μαζευτεί με τα πλοία τους στην Αυλίδα για να επιτεθούν στην Τροία, ο Αγαμέμνονας αναγκάστηκε από το χρησμό να θυσιάσει την κόρη του, Ιφιγένεια. Η Κλυταιμνήστρα δεν μπόρεσε να του συγχωρήσει το γεγονός ότι θυσίασε το ίδιο τους το παιδί για την εκστρατεία του. Κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου, απάτησε τον Αγαμέμνονα με τον ξάδερφό του, τον Αίγισθο.

Όταν ο Αγαμέμνονας επέστρεψε στις Μυκήνες, οι δυο εραστές τον δολοφόνησαν και ανέβηκαν στο θρόνο. Ο Ορέστης, όμως, γιος της Κλυταιμνήστρας, εκδικήθηκε για το φόνο του πατέρα του σκοτώνοντας και τη μητέρα του και τον εραστή της.

Ο μύθος αυτός ενέπνευσε τον Αισχύλο για τη συγγραφή της τριλογίας Ορέστεια, που την αποτελούν οι τραγωδίες Αγαμέμνων, Χοηφόροι και Ευμενίδες.

Βιογραφία

 Η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ (γαλλ. Marguerite Yourcenar) (8 Ιουνίου 1903 – 17 Δεκεμβρίου 1987) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας και ποιήτρια, μια από τις κορυφαίες λογοτεχνικές μορφές της Γαλλίας του εικοστού αιώνα. Ιδιαίτερα στενή ήταν η σχέση της Γιουρσενάρ με την Ελλάδα και η αγάπη της για τον Ελληνικό πολιτισμό. Επιμελήθηκε την ανθολογία ελληνικής ποίησης «Το στεφάνι και η λύρα» και εξέδωσε το δοκίμιο «Κριτική παρουσίαση του Κ. Π. Καβάφη».

Yourcenar -1

Ήταν φίλη της Ιωάννας Χατζηνικολή, η οποία εξέδωσε τα βιβλία της στα Ελληνικά, και διατηρούσε σχέσεις μεταξύ άλλων και με την Ανδρέα Εμπειρίκο. Η Ελλάδα ήταν ένας από τους αγαπημένος προορισμούς των αναρίθμητων ταξιδιών της.

Η σημασία της συνεισφοράς της στη λογοτεχνία αναγνωρίστηκε μέσα από πολυάριθμες διακρίσεις, με κυριότερη την αναγόρευσή της ως μέλους της Γαλλικής Ακαδημίας το 1980. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κατέκτησε παρόμοια θέση.

 

 

 

Advertisements

%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b3-11-12-2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

H E.E.Λ. (Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών) και ο Γαβριήλ Ιστικόπουλος διοργανώνουν πανελληνίου ενδιαφέροντος εκδρομήν με ιδιωτικά τζετ, ελικόπτερα, αερόστατα ή έτερα δημόσια μέσα μεταφοράς, την Κυριακήν 11ην Δεκεμβρίου και περί ώραν 11 π.μ. στην ιστορικήν, μεγάλην αίθουσαν εκδηλώσεων της εν λόγω Εταιρείας, κειμένης επί του 7ου ορόφου του πολυκατοικιακού οικοδομήματος της γωνίας Γενναδίου 8 & Ακαδημίας, με σκοπόν την συμμετοχήν και παρακολούθησιν των… πανηγυρικών εορταστικών εκδηλώσεων δια τα 50 έτη ποιητικής δημιουργίας του Γαβριήλ.

Επειδή ένεκα της αθρόας προσελεύσεως θαυμαστών και κυρίως θαυμαστριών του… εορτάζοντος προμηνύεται (είναι σίγουρον δηλαδή), να υποστείτε το γνωστόν τοις πάσι »ενθουσιαστικόν» φαινόμενον του… πανζουρλιστικού μετεωρισμού, και ένεκα του ότι αι δραμαμίναι εις άπασα τα φαρμακεία έχουν από πολλού εξαντληθεί, θερμότατα περιπαρακαλούμε όπως προσέλθετε εγκαίρως εις την αίθουσαν, ίνα μην βρεθείτε εις την δυσάρεστον θέσιν να χαρακτηριστείτε ως… μονόπους πελαργός!

Μετά τιμής

Δια την Ε.Ε.Λ.ο πρόεδρος του Δ.Σ. Κωνσταντίνος Καρούσος και φυσικότατα ο εορτάζων.

%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-1

Η Δέσποινα Μπεμπεδέλη θα  ερμηνεύσει στο θέατρο «Βεάκη», από 23 Νοεμβρίου, την Φιλιώ Χαϊδεμένου, την Μικρασιάτισσα που αφιερώθηκε στη διατήρηση της μνήμης απ’ τη ζωή των Ελλήνων στην Μικρά Ασία κι απ’ την Μικρασιατική Καταστροφή.

 Σ’ ένα έργο βασισμένο στο βιβλίο της «Η διαθήκη της Ιωνίας. Τρεις αιώνες, μια ζωή» (Εκδόσεις Λιβάνη 2005) που ’χει διασκευάσει η Άντρη Θεοδότου και που φέρει τον τίτλο «Φιλιώ Χαϊδεμένου».

Πλάι της, στο ρόλο του Αφηγητή-Τραγουδιστή, ο εξαίρετος τραγουδιστής Ζαχαρίας Καρούνης, που θα ’χει, επίσης, τη μουσική επιμέλεια καθώς και την όλη καλλιτεχνική διεύθυνση, και τετραμελής θίασος. Τη σκηνοθεσία θα υπογράφει ο Βασίλης Ευταξόπουλος, τα σκηνικά και τα κοστούμια ο Άγγελος Αγγελή και τη διεύθυνση φωτισμών ο Τάσος Παλαιορούτας.

 %cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-2

 Ο Ζαχαρίας Καρούνης σημειώνει στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

«Η αλήθεια είναι πως αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου γίνεται πόλεμος ( αφίσα, θέατρο, μουσικές, πρόβες) αλλά αξίζει… δεν έχω ξανανιώσει πιο δημιουργικός. Όταν πριν τρία χρόνια είχα την ιδέα αυτής της παράστασης δεν είχα φανταστεί αυτή την αφίσα. Η Φιλιώ Χαϊδεμένου έρχεται με την σπουδαία κ. Δέσποινα Μπεμπεδέλη και με ένα θίασο όνειρο … πάω στις πρόβες και φεύγω άλλος. Πολλή δουλειά πολλή λεπτομέρεια πολλή μουσική με τις φωνές μας…. Σας περιμένουμε λοιπόν…».

 ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Παίζουν οι ηθοποιοί: Δέσποινα Μπεμπεδέλη – Ζαχαρίας Καρούνης – Αλκιβιάδης Μαγγονάς  – Χαρά Κεφαλά – Εμμανουέλα Χαραλάμπους – Αλέξανδρος Καλπακίδης

Παραγωγή: Ίδρυμα Πολιτισμού «ΙΩΝΙΑ»

Καλλιτεχνική διεύθυνση: Ζαχαρίας Καρούνης

Σκηνοθεσία: Βασίλης Ευταξόπουλος

Σκηνογράφος – ενδυματολόγος: Αγγελής Άγγελος.

Διασκευή – συγγραφή θεατρικού έργου: Θεοδότου Άνδρη

Βοηθός σκηνοθέτη: Βίκυ Παστρα

Οργάνωση παραγωγής: Αναστασία Παπαγεωργίου

Κατασκευή σκηνικών: Κώστας Ζωγραφόπουλος

Φωτογραφία: Γιώργος Σπανός

Πηγές:

http://totetartokoudouni.blogspot.gr  http://www.texnispoliteia.gr

Λινα 23-05-16

Την Τετάρτη 18 Μαΐου 2016 και 6:30 μ.μ. ο συμπολίτης μας Χάρης Κανάκης θα συμμετάσχει στην μεγάλη συναυλία του Ωδείου «ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΘΗΝΩΝ» με θέμα, «Ιταλία: Λίκνο πολιτισμού». Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στο ιστορικό κτήριο του Ιταλικού μορφωτικού ινστιτούτου Αθηνών (Πατησίων 47, έναντι Πολυτεχνείου) με την συμμετοχή αξιόλογων  καλλιτεχνών αλλά και τελειόφοιτων σπουδαστών του ωδείου. Την καλλιτεχνική διεύθυνση και οργάνωση της εκδήλωσης έχει ο Μαέστρος και καθηγητής Ανωτέρων Θεωρητικών Γιάννης Αυγερινός. . Είσοδος Ελεύθερη.
ΧΑΡΗΣ ΚΑΝΑΚΗΣ 18-05-2016

 

Είναι μια σπονδυλωτή κωμωδία τόσο γλυκιά και τόσο πικρή όσο και το τσάι με λεμόνι.

τελ τσαι.jpg A5

τελ τσαι.2jpg A5

Οι πρόβες συνεχίζονται εντατικά (φωτο).

 

ΤΟ ΕΣΥ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΕΞ=ΛΟ

Οπισθόφυλλο
To σύμπαν είμαστε Εμείς
Ας εισηγηθούμε με επιχειρήματα στον εαυτό μας την αέναη λυτρωτική Επανέγερση του Νου! Ας τραγουδήσουμε μαζί με εκείνο το παιχνιδιάρικο αηδόνι της καρδιάς μας, το ιντερμέδιο της χαράς! Ας γιορτάσουμε παρέα με τις επαναστατημένες Άνοιξες του μυαλού μας, την ανθοφορία των Ιδεών μας!
Ας καταδείξουμε θριαμβικά στον αλλοπρόσαλλο τούτο κόσμο, την αχειροποίητη καλαισθησία των Ονείρων μας! Ας αποθεώσουμε με οδηγό τα νεογέννητα αστέρια τ’ Ουρανού μας, τον ένα, τον μοναδικό κι ανομολόγητο Έρωτα μας για τη ζωή! Ας παλέψουμε για την σπορά και καλλιέργεια του Πνεύματος, με την δύναμη που η Αγάπη αντιμάχεται το μίσος!
Και στην άσπρη μεταξένια χαίτη του πουλαριού του Ανέμου μας ας πλέξουμε με χαρά τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας!
Το Σύμπαν είμαστε Εμείς! Οι αξίες μας είμαστε Εμείς!

 

Γαβρίλης Ιστικόπουλος

ΠΑΡΥΣΙΑΣΗ Γ ΙΣΤΙΚΟ

Ο Γαβρίλης Ιστικόπουλος γεννήθηκε το 1948 στην Αθήνα από γονείς πρόσφυγες εκ Πόντου και Καππαδοκίας και μμεγάλωσε σε μια λαϊκή γειτονιά της Νέας Φιλαδέλφειας. Απ’ τα γυμνασιακά του χρόνια άρχισε να σκαρώνει στίχους στα πιο απίθανα σημεία, αφού η παρόρμηση δεν του άφηνε την πολυτέλεια να έχει πάντα μαζί του τετράδιο και μολύβι. Από τότε συμμετέχει ανελλιπώς σ’ όλους τους κοινωνικούς αγώνες και τα κινήματα της εποχής, διαμορφώνοντες τη συνείδηση μιας νιότης που παλεύει, μέχρι τώρα, να κρατήσει ζωντανή την ιδέα της αδελφοσύνης.

Το 1992εκδίδει «Το άνθος της µπαµπακιάς»  (εκδόσεις Αίολος), το οποίο επανεκδίδεtαι το 2013 (Ανεμος εκδοτική). Το ίδιο ποιητικό έργο, μεταφράστηκε το 2014 στα Γαλλικά και παρουσιάστηκε με επιτυχία μαζί με επιλεγμένα ποιήματα από πέντε ακόμα συλλογές στις 21 Απριλίου στην πόλη Τουρ της Γαλλίας.

 

ΤΟ VIDEO ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ 5 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016