Archive for the ‘ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ’ Category

μετα 1

Μετά από επτά χρόνια η Θεατρική Ομάδα του Δήμου, με σχεδόν νέα στο σύνολο της διανομή ρόλων, επανέρχεται στο ζήτημα της σύγκρουσης ανάμεσα στην πατριαρχία και τη μητριαρχία. Η Γεωργία Θεοδωρακοπούλου με τη νέα προσέγγισή της, θεώρησε  ότι είναι αναγκαίο ο θεατής να ενημερωθεί συνοπτικά για τον χώρο και το χρόνο που συντελούνται τα γεγονότα, να ακούσει το κατηγορητήριο για να είναι έτοιμος να αφομοιώσει  τον απολογητικό μονόλογο της Κλυταιμνήστρας προς τους δικαστές μέσα από το θαυμάσιο κείμενο της Marquerite Yourcenar.

Στην αρχή του έργου ο φύλακας – φρουρός, μονολογώντας, δηλώνει ότι βαρέθηκε, κουράστηκε και αγανάκτησε να φυλάει σκοπιά δέκα χρόνια περιμένοντας την επιστροφή του στρατού από την Τροία. Ο Αγαμέμνονας, ο οποίος επιστρέφοντας ως νικητής από την εκστρατεία, κατακρίνει ταυτόχρονα τους θεούς, οι οποίοι με ψήφο ομόφωνα αποφάσισαν τον πόλεμο, συνέπεια του οποίου πολλοί έχασαν την ζωή τους, μη δίνοντας καμία ευκαιρία στην ειρήνη. Εδώ η ταύτιση της διαδικασίας νομιμοποίησης του Τρωϊκού πολέμου με τις  αντίστοιχες σύγχρονες διαδικασίες φέρνει συνειρμικά στο νου τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ και της Λιβύης.

Η Κασσάνδρα εμφανίζεται βουβή, δεν κάνει καμία αναφορά στη δική της μοίρα ούτε προβλέπει τα γεγονότα, δεν διαμαρτύρεται που από τρόπαιο-ερωμένη του Αγαμέμνονα, η Κλυταιμνήστρα τη θέλει δούλα, καρτερικά δείχνει να περιμένει τα γεγονότα. Ξέρει ότι θα δολοφονηθεί από το χέρι της Κλυταιμνήστρας όπως και ο Αγαμέμνονας. Απλά εμφανίζεται ως ένα στοιχείο της δικογραφίας υποταγμένο στην πατριαρχία.

Έτσι απλά και σύντομα ο θεατής μπαίνει στο περιεχόμενο του μύθου. Για να γίνει όμως μια απολογία απαιτείται η ύπαρξη κατηγορητηρίου. Η Ηλέκτρα θρηνεί τον πατέρα της Αγαμέμνονα, κατηγορώντας ανοιχτά τη μητέρα της, Κλυταιμνήστρα, και τον  Αίγισθο, για τη δολοφονία του. Είναι πρόδηλη η  αγάπη της προς τον πατέρα και η αντιζηλία προς τη μητέρα.

Η αδελφή της, η Χρυσόθεμη, συμμερίζεται τη στενοχώρια της Ηλέκτρας και εύχεται και αυτή να επιστρέψει ο αδελφός τους, ο Ορέστης, και να εκδικηθεί. Παραμένει όμως υποτακτική λέγοντας « … αν θέλω λεύτερη να ζώ θα σκύβω πάντα στους αφέντες».

Ενώ ο μύθος θεωρεί, ως αίτια του εγκλήματος, τη δίψα της Κλυταιμνήστρας για εξουσία, κυβέρνησε άλλωστε για δέκα χρόνια και τη μητρική εκδικητική μανία για τη θυσία της Ιφιγένειας, η Marquerite Yourcenar, αντιμετωπίζει το θέμα σα να πρόκειται για ένα έγκλημα πάθους. Οι ακανόνιστες διαχρονικές αναφορές στο κείμενο κάνουν το θέμα παγκόσμιο.  Κυριαρχούν αναφορές στην αγάπη και το  μίσος,  τον έρωτα, την απόρριψη και τις τύψεις, τη δικαιοσύνη και το θάνατο με διάχυτη  την απαισιοδοξία των γυναικών για ένα άσχημο τέλος που πάντα έρχεται(;)

Να σας εξηγήσω, κύριοι δικαστές…

… έχω μπροστά μου αμέτρητες κόγχες ματιών, κυκλικές γραμμές χεριών που ακουμπάνε πάνω στα γόνατα, πόδια γυμνά πάνω  στις πέτρες, ακίνητες κόρες απ΄ όπου φεύγει η ματιά, στόματα κλειστά όπου η σιωπή προετοιμάζει μια κρίση…

…και μέσα σ΄ αυτό το ελάχιστο διάστημα πρέπει επιπλέον να εκθέσω ανοιχτά όχι μόνο τις πράξεις μου αλλά και τα αίτια τους, τα αίτια αυτά που για να τα επιβεβαιώσω χρειάστηκαν σαράντα χρόνια.

… Οι γονείς μου τον διάλεξαν για μένα: και παρόλο που χωρίς να τον ξέρουν ήμουν ήδη κυριευμένη από αυτόν, υπάκουα ακόμη στις επιθυμίες τους

… και εγώ κύριοι δικαστές, γνώριζα το μέλλον. Όλες οι γυναίκες το ξέρουν: περιμένουν πάντα πώς όλα θα τελειώσουν άσχημα

… περίμενα αυτόν τον άντρα πριν ακόμα υπάρξει σαν όνομα, σαν πρόσωπο, αφότου δεν ήταν παρά η μακρινή μου δυστυχία.

…έψαξα μέσα στο πλήθος των ζωντανών αυτή την ύπαρξη, την αναγκαία για τις μελλοντικές μου απολαύσεις: δεν κοίταξα τους άντρες παρά όπως παρατηρεί κανείς με προσοχή τους περαστικούς μπρος στο τζάμι του σταθμού…

… κύριοι δικαστές, δεν υπάρχει παρά ένας άντρας στον κόσμο: οι άλλοι για κάθε γυναίκα δεν είναι παρά ένα λάθος ή ένα θλιβερό υποκατάστατο. Κι η μοιχεία δεν είναι συχνά παρά η απελπισμένη μορφή της πίστης

… αφού ο Χρόνος είναι από αίμα ζωντανών, η Αιωνιότητα πρέπει να τρέφεται από αίμα φαντασμάτων

Δε μπορείς βέβαια να σκοτώσεις πάλι ένα νεκρό

Παρά το ότι η Κλυταιμνήστρα δεν ζήτα επιείκεια, το σκηνοθετικό εύρημα στο φινάλε προτρέπει το θεατή να διαλέξει ανάμεσα στο αν ο Ορέστης δρα κατόπιν εντολής των δικαστών ή δρα αυτοβούλως ενάντια σε τυχόν αθωωτική απόφαση των. Το κοινό, σε θέση δικαστή,  καλείται να αποφασίσει αθώα ή ένοχος.

Οι φωτογραφίες είναι προσφορά του Ανδρέα Ελματζόγλου

Σκηνοθεσία-Σύνθεση: Γεωργία Θεοδωρακοπούλου

 Ερμηνεύουν:

 ΦΥΛΑΚΑΣ:            Τάσος Καλέσης

ΧΟΡΟΣ:                 Μαίρη Γεωργοπούλου, Μαρία Δημητρακοπούλου

ΚΥΡΗΚΑΣ:             Ηλίας  Καραχάλιος

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ      Μπάμπης Χαλεπλίδης

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ         Πολύνα Ζιούπου

ΗΛΕΚΤΡΑ             Μαρία Λεμοντζόγλου

ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ         Χριστίνα Σινανίδη

ΣΥΝΟΔΟΙ              Πηνελόπη Ράμμου, Μαρία Παπαδάκη, Θεώνη Βαρυπάτη

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΕΣ: Μαρία Παπαδάκη, Πηνελόπη Ράμμου, Χριστίνα Καραμούτη, Θεώνη Βαρυπάτη, Μαρία Στάη, Ιωάννα Λεβέντη, Ράνια Νικολακοπούλου, Καίτη Λιάπη

ΟΡΕΣΤΗΣ: Δημήτρης Ναούμ

Η παράσταση θα δοθεί ΔΩΡΕΑΝ 2,3 & 4 Ιουνίου στον προαύλιο χώρο του Ιδρύματος Π.Π.Ι.Ε.Δ. (Μουσείο Φιλιώς Χαϊδεμένου), Δεκελείας 152, Νέα Φιλαδέλφεια, στις 20:30

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ 2017

Ο Μύθος

Η Κλυταιμνήστρα ήταν κόρη του Τυνδάρεω και της Λήδας, αδελφή της ωραίας Ελένης και των Διόσκουρων, γυναίκα του Αγαμέμνονα. Όταν οι Αχαιοί είχαν μαζευτεί με τα πλοία τους στην Αυλίδα για να επιτεθούν στην Τροία, ο Αγαμέμνονας αναγκάστηκε από το χρησμό να θυσιάσει την κόρη του, Ιφιγένεια. Η Κλυταιμνήστρα δεν μπόρεσε να του συγχωρήσει το γεγονός ότι θυσίασε το ίδιο τους το παιδί για την εκστρατεία του. Κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου, απάτησε τον Αγαμέμνονα με τον ξάδερφό του, τον Αίγισθο.

Όταν ο Αγαμέμνονας επέστρεψε στις Μυκήνες, οι δυο εραστές τον δολοφόνησαν και ανέβηκαν στο θρόνο. Ο Ορέστης, όμως, γιος της Κλυταιμνήστρας, εκδικήθηκε για το φόνο του πατέρα του σκοτώνοντας και τη μητέρα του και τον εραστή της.

Ο μύθος αυτός ενέπνευσε τον Αισχύλο για τη συγγραφή της τριλογίας Ορέστεια, που την αποτελούν οι τραγωδίες Αγαμέμνων, Χοηφόροι και Ευμενίδες.

Βιογραφία

 Η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ (γαλλ. Marguerite Yourcenar) (8 Ιουνίου 1903 – 17 Δεκεμβρίου 1987) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας και ποιήτρια, μια από τις κορυφαίες λογοτεχνικές μορφές της Γαλλίας του εικοστού αιώνα. Ιδιαίτερα στενή ήταν η σχέση της Γιουρσενάρ με την Ελλάδα και η αγάπη της για τον Ελληνικό πολιτισμό. Επιμελήθηκε την ανθολογία ελληνικής ποίησης «Το στεφάνι και η λύρα» και εξέδωσε το δοκίμιο «Κριτική παρουσίαση του Κ. Π. Καβάφη».

Yourcenar -1

Ήταν φίλη της Ιωάννας Χατζηνικολή, η οποία εξέδωσε τα βιβλία της στα Ελληνικά, και διατηρούσε σχέσεις μεταξύ άλλων και με την Ανδρέα Εμπειρίκο. Η Ελλάδα ήταν ένας από τους αγαπημένος προορισμούς των αναρίθμητων ταξιδιών της.

Η σημασία της συνεισφοράς της στη λογοτεχνία αναγνωρίστηκε μέσα από πολυάριθμες διακρίσεις, με κυριότερη την αναγόρευσή της ως μέλους της Γαλλικής Ακαδημίας το 1980. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κατέκτησε παρόμοια θέση.

 

 

 

16th African Festival-2017

Οι Πρεσβείες και τα Επίτιμα Προξενεία των Αφρικανικών χωρών διαπιστευμένα στην Ελλάδα, σας προσκαλούν στο «16ο Φεστιβάλ Αφρικανικής Γαστρονομίας, Μουσικής και Λαϊκής Τέχνης» που θα πραγματοποιηθεί στις 20 και 21 Μαΐου 2017, στο Λιβυκό Σχολείο στο Ψυχικό (25ης Μαρτίου 2 και Μαραθωνοδρόμων, Π. Ψυχικό).

Οι Αφρικανικές χώρες που θα συμμετάσχουν στο φεστιβάλ (Αγκόλα, Αίγυπτο, Αιθιοπία, Ακτή Ελεφαντοστού, Αλγερία, Γκάνα, Δημ. του Κονγκό, Κένυα, Λιβύη, Μαρόκο, Νιγηρία, Νότιο Αφρική, Σενεγάλη, Σεϋχέλλες, Σουδάν και Τυνησία), θα δώσουν την ευκαιρία στους επισκέπτες να γνωρίσουν τα ήθη και τα έθιμά τους, προβάλλοντας τοπικές φορεσιές, μουσική και χορό. Στα περίπτερα θα πωλούνται είδη λαϊκής τέχνης, ενδυμασίες καθώς και παραδοσιακά εδέσματα και ποτά.

Μέρος των εσόδων του 16ου Φεστιβάλ Αφρικανικής Γαστρονομίας, Μουσικής και Λαϊκής Τέχνης, θα διατεθεί στον Σύλλογο Φίλων Παιδιών με Καρκίνο “ΕΛΠΙΔΑ”.

Ώρες Λειτουργίας:

Σάββατο, 20 Μαΐου: από τις 10:00 έως τις 22:00

Κυριακή, 21 Μαΐου: από τις 10:00 έως τις 19:00.

Τιμή Εισιτηρίου:

Ενήλικες: 3€

Παιδιά έως 10 ετών: Δωρεάν

%cf%80%ce%b9%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%be%ce%bb%ce%bf

Μια αφορμή για να βγουν από το μπαούλο της μνήμης οι παιδικές αναμνήσεις και να συναντήσεις παλαιούς συμμαθητές και φίλους ήταν η παρουσίαση του νέου βιβλίου του Γιώργου Γεωργαμλή.

Η μάντρα επί της οδού Φωκών, πίσω από το τέρμα στο νότιο τμήμα του γηπέδου που γειτονεύει με την εκκλησία της αγίας Τριάδας, ήταν απλά απαγορευτική για τον πιτσιρίκο της δεκαετίας του 1960 που λαχταρούσε να δει τους δικούς του «ήρωες της Κυριακής». Ούτε να πηδήξει για να μπει μέσα στο γήπεδο, ούτε να σκαρφαλώσει μπορούσε ώστε κρεμασμένος έξω ή έστω ακροβολισμένος καβάλα να παρακολουθήσει την ποδοσφαιρική αναμέτρηση…

… Είδαν τα μάτια μου και χάρηκε η ψυχή μου το δίδυμο Σπύρου Πομώνη – Μίμη Παπαϊωάννου να ξεσηκώνει το γήπεδο με το ένα-δύο, μαγικοί στο άγγισμα της μπάλας , σε μια παράξενη συμφωνία δύο εντελώς ακραία αντίθετων προσωπικοτήτων…

%cf%80%ce%bf%ce%bc%cf%89%ce%bd%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b9%cf%89%ce%b1%ce%bd%ce%bd%ce%bf%cf%85

… Είδα το Νεστορίδη να σουτάρει φάουλ και η μπάλα ενώ φαινόταν ότι είχε πορεία προς την αγκαλιά του αντιπάλου τερματοφύλακα, να του ξεγλιστρά και να καταλήγει στα δίχτυα. Είδα κτύπημα κόρνερ του, η μπάλα να ταξιδεύει προς τα δίκτυα φορτωμένη φάλτσα…

%ce%bd%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%82-1-2

… Τη λήξη του αγώνα ακολουθούσαν άλλα δύο βασικά τελετουργικά. Η κυκλοφορία «κηδειόσημου», όπως λέγαμε το «αγγελτήριο Θανάτου», όπου αναγραφόταν στο τυπικό κείμενο ότι η τάδε ομάδα αποδήμησε … οι λοιποί συγγενείς και τα σχετικά.

photo-2-2

Περισσότερα στο βιβλίο.

Μετά την παρουσίαση του βιβλίου ο Γιώργος έγραψε στο λογαριασμό του:

«Στο ζεστό από κάθε άποψη χώρο (Μεζέ-Μεζέ) που δημιούργησε ο Γιάννης Παπαγιάννης έγινε η παρουσίαση του βιβλίου. Η βραδιά κύλισε μέσα από το θερμό και πηγαίο λόγο του Γιάννη Βούρου και τη συμμετοχή των παρόντων. Όλοι ήθελαν να μιλήσουν για τον πιτσιρίκο (τον εαυτό) τους. Με χαρά μου άκουγα να μου λένε: «Έπρεπε να γράψεις αυτό, το άλλο» και απαντούσα: « Μα τα έγραψα, διαβάστε το βιβλίο θα τα δείτε μέσα». Όμως η κουβέντα δεν έμεινε στον Πιτσιρίκο και τις εμπειρίες του στο ποδόσφαιρο και το κλίμα του ματς. Πήγε στη διαπαιδαγώγηση μας μέσω αυτού και στις αρετές του αθλήματος, τη δυναμική αυτού λαϊκού θεάματος και των φιλάθλων, τη σύνδεση με την κοινωνική και πολιτική ζωή. Είναι αλήθεια ότι οι πολλές γυναίκες παρούσες στην εκδήλωση έμαθαν αρκετά για ένα χώρο παρεξηγημένο κοινωνικά. Φρόντισαν για αυτό όλοι οι φίλοι (και των δυο φύλων) που κατάφεραν να παραβρεθούν, φίλοι της γειτονιάς, του σχολείου, από τους προσκόπους, οι συμπαίκτες και οι: Γ. Βούρος, Ρούλα Κοντέα, Στ. Σεραφείδης, Μιχ. Συμιγδαλάς, Κ. Πεσιρίδης, Απ. Κόντος, Β. Γιαννακουδάκης, Β. Παναγόπουλος, Λ. Γεωργαμλής, και η ηθοποιός Άννα Κωστοπούλου με τη δροσερή φωνή της στην ανάγνωση κειμένων. Την επόμενη φορά θα τα πούμε και με όσους ήθελαν, αλλά… Ευχαριστώ και πάλι!!!»

%cf%80%ce%b9%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%82-1

Την παρουσίαση του βιβλίου έκανε ο θεατρολόγος, ηθοποιός και σκηνοθέτης Γιάννης Βούρος, ενώ αποσπάσματα του «Πιτσιρίκου» διάβασε η ηθοποιός Άννα Κωστοπούλου.

 

%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b3-11-12-2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

H E.E.Λ. (Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών) και ο Γαβριήλ Ιστικόπουλος διοργανώνουν πανελληνίου ενδιαφέροντος εκδρομήν με ιδιωτικά τζετ, ελικόπτερα, αερόστατα ή έτερα δημόσια μέσα μεταφοράς, την Κυριακήν 11ην Δεκεμβρίου και περί ώραν 11 π.μ. στην ιστορικήν, μεγάλην αίθουσαν εκδηλώσεων της εν λόγω Εταιρείας, κειμένης επί του 7ου ορόφου του πολυκατοικιακού οικοδομήματος της γωνίας Γενναδίου 8 & Ακαδημίας, με σκοπόν την συμμετοχήν και παρακολούθησιν των… πανηγυρικών εορταστικών εκδηλώσεων δια τα 50 έτη ποιητικής δημιουργίας του Γαβριήλ.

Επειδή ένεκα της αθρόας προσελεύσεως θαυμαστών και κυρίως θαυμαστριών του… εορτάζοντος προμηνύεται (είναι σίγουρον δηλαδή), να υποστείτε το γνωστόν τοις πάσι »ενθουσιαστικόν» φαινόμενον του… πανζουρλιστικού μετεωρισμού, και ένεκα του ότι αι δραμαμίναι εις άπασα τα φαρμακεία έχουν από πολλού εξαντληθεί, θερμότατα περιπαρακαλούμε όπως προσέλθετε εγκαίρως εις την αίθουσαν, ίνα μην βρεθείτε εις την δυσάρεστον θέσιν να χαρακτηριστείτε ως… μονόπους πελαργός!

Μετά τιμής

Δια την Ε.Ε.Λ.ο πρόεδρος του Δ.Σ. Κωνσταντίνος Καρούσος και φυσικότατα ο εορτάζων.

images-1

Το διάλειμμα δεν είναι ολίγων λεπτών αλλά έχει καταστεί πλέον οριστικό. Σχεδόν όλοι οι κινηματογράφοι που λειτουργήσαν στην ευρύτερη περιοχή της πόλης μας  τις δεκαετίες 50-80 δεν υπάρχουν, με την πλειοψηφία αυτών να ήταν θερινοί. Σήμερα μόνο το ΣΙΝΕ ΑΛΣΟΣ λειτουργεί. Ο κινηματογράφος ως μαζική διασκέδαση αντικαταστάθηκε με την κατ΄οίκον διασκέδαση της τηλεόρασης. Συγκεντρώσαμε όσες πληροφορίες μπορούσαμε, μια συλλογική προσπάθεια θα προσθέσει σίγουρα πολλά περισσότερα.

%ce%b1%ce%bb%cf%83%ce%bf%cf%821

ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, ΝΕΑ ΧΑΛΚΗΔΟΝΑ, ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΜΥΛΟΣ

  1. ΑΛΕΝ: (Θ) Νέα Χαλκηδόνα – Δωδεκανήσου, γκρεμίστηκε
  2. ΑΛΣΟΣ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Λεωφ. Δεκελείας 75, μέσα στο άλσος, λειτουργεί από το 1961 ως σήμερα, θέσεις 400, υπάρχει ομώνυμη στάση λεωφορείου
  3. ΑΡΙΩΝ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Δεκελείας ή Τατοίου, 1961 – 1972, θέσεις 600
  4. ΒΑΡΒΑΡΑ: (Θ) Κόκκινος Μύλος – Σοφούλη & Ηραίου 60, λειτούργησε ως δεκαετία 70, θέσεις 350
  5. ΒΟΣΠΟΡΟΣ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Βοσπόρου, 1947 – 1962
  6. ΗΡΩΔΕΙΟΝ: (Θ) Νέα Χαλκηδόνα – Δεκελείας 28, 1928 – 1973, σινεμά με 700 θέσεις, 400 πλατεία, με θεωρεία και 3 εξώστες, γκρεμίστηκε και έγινε μικρό πάρκο με καφετέρια, υπάρχει ομώνυμη στάση λεωφορείου
  7. ΜΑΙΡΗ: (Θ) Κόκκινος Μύλος – λειτούργησε 1966 – 1982, έκλεισε
  8. ΜΙΜΟΖΑ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Λυκούργου & Ιωνίας 4, μπροστά στο γήπεδο της ΑΕΚ, 1964 – 1971, υπάρχει η είσοδος.
  9. ΝΙΝΑΚΙ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Λεωφ. Δεκελείας 73 & Αλεξάνδρειας, (πρώην Τατοϊου), 1957 – 1987, θέσεις 800, γκρεμίστηκε, σήμερα πολυκατοικία
  10. ΝΤΟΡΕΜΙ: (ΧΘ) Νέα Φιλαδέλφεια – Κανάρη 10 & Ανακούς, 1963 – 1986, θέσεις 570, άνοιγε πλάγια, λειτούργησε ως σούπερ μάρκετ
  11. ΡΕΝΑ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – Εμμανουηλίδη & Γράμμου, 1967 – 1971, γκρεμίστηκε, σήμερα πολυκατοικία
  12. ΡΕΞ: (Θ) Νέα Φιλαδέλφεια – ξεκίνησε το 1946
  13. ΣΙΝΕ ΜΑΡΙ: (Χ) Νέα Φιλαδέλφεια – Λεωφ. Δεκελείας 201 & Μωραϊτίνη, (Σικελίας 131), απέναντι από το άλσος, 1961 – 1970, θέσεις 500, αργότερα μετασκευάσθηκε σε κέντρο διασκέδασης Φάρος.
  14. ΣΙΝΕ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ: (Χ) Νέα Φιλαδέλφεια – Γ. Παπανδρέου & Πίνδου 41, 1969 – 1988, θέσεις 530, σήμερα πολυκατοικία.
  15. ΣΠΑΝΔΑΓΟΥ: (ΧΘ) Νέα Φιλαδέλφεια – Επταλόφου & Προύσης 2, 1967 – 1985, θέσεις 768, το θερινό ήταν στη ταράτσα, μετά ονομάστηκε ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, έγινε σούπερ μάρκετ Μαρινόπουλος
  16. ΦΑΝΝΥ: (Θ) Νέα Χαλκηδόνα – Περικλέους & Κρήτης, 1963 – 1971, γκρεμίστηκε

(περισσότερα…)

%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-1

Η Δέσποινα Μπεμπεδέλη θα  ερμηνεύσει στο θέατρο «Βεάκη», από 23 Νοεμβρίου, την Φιλιώ Χαϊδεμένου, την Μικρασιάτισσα που αφιερώθηκε στη διατήρηση της μνήμης απ’ τη ζωή των Ελλήνων στην Μικρά Ασία κι απ’ την Μικρασιατική Καταστροφή.

 Σ’ ένα έργο βασισμένο στο βιβλίο της «Η διαθήκη της Ιωνίας. Τρεις αιώνες, μια ζωή» (Εκδόσεις Λιβάνη 2005) που ’χει διασκευάσει η Άντρη Θεοδότου και που φέρει τον τίτλο «Φιλιώ Χαϊδεμένου».

Πλάι της, στο ρόλο του Αφηγητή-Τραγουδιστή, ο εξαίρετος τραγουδιστής Ζαχαρίας Καρούνης, που θα ’χει, επίσης, τη μουσική επιμέλεια καθώς και την όλη καλλιτεχνική διεύθυνση, και τετραμελής θίασος. Τη σκηνοθεσία θα υπογράφει ο Βασίλης Ευταξόπουλος, τα σκηνικά και τα κοστούμια ο Άγγελος Αγγελή και τη διεύθυνση φωτισμών ο Τάσος Παλαιορούτας.

 %cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-2

 Ο Ζαχαρίας Καρούνης σημειώνει στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

«Η αλήθεια είναι πως αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου γίνεται πόλεμος ( αφίσα, θέατρο, μουσικές, πρόβες) αλλά αξίζει… δεν έχω ξανανιώσει πιο δημιουργικός. Όταν πριν τρία χρόνια είχα την ιδέα αυτής της παράστασης δεν είχα φανταστεί αυτή την αφίσα. Η Φιλιώ Χαϊδεμένου έρχεται με την σπουδαία κ. Δέσποινα Μπεμπεδέλη και με ένα θίασο όνειρο … πάω στις πρόβες και φεύγω άλλος. Πολλή δουλειά πολλή λεπτομέρεια πολλή μουσική με τις φωνές μας…. Σας περιμένουμε λοιπόν…».

 ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Παίζουν οι ηθοποιοί: Δέσποινα Μπεμπεδέλη – Ζαχαρίας Καρούνης – Αλκιβιάδης Μαγγονάς  – Χαρά Κεφαλά – Εμμανουέλα Χαραλάμπους – Αλέξανδρος Καλπακίδης

Παραγωγή: Ίδρυμα Πολιτισμού «ΙΩΝΙΑ»

Καλλιτεχνική διεύθυνση: Ζαχαρίας Καρούνης

Σκηνοθεσία: Βασίλης Ευταξόπουλος

Σκηνογράφος – ενδυματολόγος: Αγγελής Άγγελος.

Διασκευή – συγγραφή θεατρικού έργου: Θεοδότου Άνδρη

Βοηθός σκηνοθέτη: Βίκυ Παστρα

Οργάνωση παραγωγής: Αναστασία Παπαγεωργίου

Κατασκευή σκηνικών: Κώστας Ζωγραφόπουλος

Φωτογραφία: Γιώργος Σπανός

Πηγές:

http://totetartokoudouni.blogspot.gr  http://www.texnispoliteia.gr

Καταλανικός Πύργος στα Λεχωνια

Εμφάνιση των Καταλανών στη Θεσσαλία

 Η ανάδειξη του Γαβριήλ Μελισσηνού σε τοπάρχη της Δημητριάδος (περιοχή σημερινού Βόλου) συμπίπτει με την εμφάνιση­ των Καταλανών στις περιοχές του βυζαντινού κράτους. Οι Καταλανοί, γύρω στο έτος 1209, ε­γκαθίστανται στις θεσσαλικές περιοχές και με ορ­μητήρια την Όσσα και τον Όλυμπο ενεργούν κα­ταδρομές στις πεδινές περιοχές. Ο Γαβριήλ Με­λισσηνός, κρατώντας αυστηρή ουδετερότητα και έχοντας  φιλικές σχέσεις με τους Καταλανούς, κα­τάφερε να αποφύγει επιδρομές των τελευταίων στα εδάφη της επικράτειάς του στο θεσσαλικό χώρο και Μαγνησία. Γύρω στα 1310 πεθαίνει ο Γαβριήλ και στην τοπαρχία της Δημητριάδας και της ευρύτερης Θεσσαλίας τον διαδέχεται ο γιος του Στέφανος, γνωστός ως Στέφανος Μελισσηνός – Γα­βριηλόπουλος (γιος του Γα­βριήλ).

 Στέφανος Μελισσηνός­ Γαβριηλόπουλος (1310-1331)

 Ο Στέφανοs Μελισσηνός – Γα­βριηλόπουλος είναι ο πέμπτοs κληρονομικός άρχοντας της Δημητριάδας. Η αρχή του Στεφάνου συμπίπτει με την πλήρη επι­κράτηση των Καταλανών, μετά την κατάλυσηn απ’ αυ­τούς του φράγκικου (βουρ­γουνδικού) δουκάτου των De La Roche των Αθηνών, ύστερα από τηv περήφανη νίκη τους στον θεσσαλικό Αλμυρό (15-3-1311).

 Ο Στέφανος Μελισσηνός διείδε τον κίνδυνο των Καταλανών και σύνηψε σχέσεις ιδιαίτερης φιλίας μ’ αυτούς, παντρεύοντας μάλιστα και την αδελφή του Άννα Μελισσηνή – Γαβριηλοπουλί­να με ων πρωτοστράτορα (αρχιστράτηγο) των Καταλανών, Οttο de Novel, στον οποίο έδωσε προίκα ολόκληρη την τοπαρχία της Δημητριάδας, στην οποία περιλαμβάνονταν το Πήλιο και τα πολίσματα των Λεχωνίων και του Καστρίου (Castrum Del Castri Et De Liconia).

 (πηγή: http://anolehonia.blogspot.gr)

 

Ο πύργος, τον οποίο ζωγράφισε ο Κώστας Ζήσης  στέκει εμβληματικός στο δρόμο προς τον Άγιο Λαυρέντιο (ακριβώς δίπλα από το εκκλησάκι του Άγιου Νικόλαου), αν και δεν έχει εξακριβωθεί με ακρίβεια πότε κατασκευάστηκε, εικάζεται πως ανεγέρθηκε πριν από έξι έως οκτώ αιώνες περίπου. Παρατηρούνται αποκλίσεις στη χρονολόγηση κατασκευής του πύργου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε το 2006 ο δικηγόρος κ. Απόστολος Παπαθανασίου στο βιβλίο του με τίτλο «Το χρονικό του Άγιου Λαυρέντιου, 14ος-19ος αιώνας», ορισμένοι αρχαιολόγοι τοποθετούν την κατασκευή του στη διάρκεια της παρουσίας των Καταλανών στη χώρα μας (1311-1423) ή την περίοδο της ενετοκρατίας στην περιοχή των Λεχωνίων (1403-1470). Ωστόσο, άλλη μερίδα ερευνητών υποστηρίζει πως ο πύργος στον Άγιο Λαυρέντιο ανεγέρθηκε πολύ μετά την κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και πιο συγκεκριμένα το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα.

%cf%80%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%83-2

Ανεξάρτητα, όμως, από τη διχογνωμία που υπάρχει, ο πύργος δεν παύει να αποτελεί μοναδικό μεσαιωνικό μνημείο στην ευρύτερη περιοχή του Πηλίου. Πριν από ένα χρόνο έγιναν έργα υποστύλωσης του κτίσματος, αλλά και καθαρισμός του περιβάλλοντα χώρου.

(πηγή: http://e-thessalia.gr/monadiko-meseoniko-mnimio-o-pirgos-tou-agiou-lavrentiou/)

Γεφυρα  στα Λεχωνια

Δεξιά η δεύτερη σε σειρά γέφυρα του τρένου  -από το Βόλο- είναι αυτή του Βρύχωνα μπαίνοντας στα Κ. Λεχώνια. Μηχανικός του έργου ήταν ο Πάνος Καπερώνης και χτίστηκε στα 1917. (Σημ. Πάνω στη γέφυρα υπήρχε εντοιχισμένη μια αυγοειδής ορειχάλκινη πινακίδα (οβάλ μπρούντζινη) με στοιχεία κατασκευής της. μετά την τελευταία επισκευή (αριστερή φωτό) δεν υπάρχει! Ο Κώστας Ζήσης ζωγραφίζοντας τη γέφυρα την αποτύπωσε με πέντε  ανοίγματα ενώ στην πραγματικότητα έχει έξι.

(πηγή: http://anolehonia.blogspot.gr)

Αρκουδιάρης

Είναι μερικά πράγματα του παρελθόντος που είναι καλύτερα που σβύσανε. Η εκπαίδευση των ζώων αυτών ήταν σκέτο βασανιστήριο. “Άνοιγαν ένα λάκκο μέσα στον οποίο έριχναν αναμμένα κάρβουνα και τον σκέπαζαν με μια χοντρή λαμαρίνα. Όταν αυτή ζεσταινόταν έφερναν την αρκούδα δεμένη κοντά, και μόλις την ανέβαζαν στη λαμαρίνα παίζανε το ντέφι. Βέβαια η αρκούδα καιγότανε με αποτέλεσμα μη μπορώντας να φύγει να ανασηκώνει εναλλάξ τα πόδια. Από τη συνεχή επανάληψη, όποτε η αρκούδα άκουγε το ντέφι (αντανακλαστικά) επαναλάμβανε τις κινήσεις που έκανε πάνω στη ζεστή λαμαρίνα!”Μια φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα 20 χρόνια μετα τον πίνακα του Κ. Ζήση επιβεβαιώνει το γεγονός.

%ce%ba-%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%86%ce%b1%cf%83-%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b5%ce%ba%ce%b1%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%b1-1970

(πηγή:https://volosmagnisia.wordpress.com)

Κώστα Ζήσης

%ce%ba%cf%89%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83-%ce%b6%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%83-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1-1967_1_37_6_01

Τα μόνα στοιχεία που κατέστη δυνατόν να βρεθούν ήταν από δημοσίευμα της εφημερίδας Θεσσαλία της 16/02/1967 με την αναγγελία του θανάτου του περιγράφοντας το καλλιτεχνικό του έργο και την επαγγελματική του σταδιοδρομία καθώς και το ψήφισμα  της Ένωσης Κλωστοϋφαντουργών Βόλου. με τον Ο πατέρας μου μας μιλούσε συχνά για τον  Κώστα Ζήση, μια και ήταν συνάδελφοι στο εργοστάσιο «Παπαγεωργίου», έτσι δικαιολογείται πως από την δεκαετία του 1940 η οικογένεια  κατέχει τα τρία αυτά έργα.

1967_%ce%ba-%ce%b6%ce%b7%cf%83%ce%b7%cf%83

(πηγή:http://www.nationalgallery.gr/library/el/cifiopoiimena_ar8ra_efimeridon/el_1967137_00006_0001.html

scan_pic0021-2